Begoña Caamaño nun club de lectura no IES VALADARES
REAL ACADEMIA GALEGA, biografia de Begoña Caamaño
PODES LER a biografía completa da homenaxeada premendo na ligazón que tes enriba. Nese texto, escrito por Ana Romaní, lemos...
<< A cidade de Vigo medra absorbendo os barrios e parroquias periféricas. O traslado a Coia a mediados dos anos 70 marca unha inflexión na biografía da futura escritora. É un polígono de nova construción, representativo do desarrollismo da época, tamén da conflitividade que a expansión (expropiacións incluídas) xera. A campaña “A Bouza é nosa” defendía as zonas verdes e a calidade da vida do novo barrio.
Un grupo de frades dominicos, aliñado coa Teoloxía da Liberación, dinamiza o asociacionismo local, promovendo iniciativas para a mocidade nas que a adolescente Begoña Caamaño participa: grupos de debate, excursións, acampadas...
Rematados os estudos de EXB no Colexio Amor de Dios, cursa bacharelato no Instituto Coia 2 (agora Alexandre Bóveda), un dos centros máis activos nas mobilizacións que reclamaban descontos no transporte público. Begoña Caamaño cursaba 3º de BUP cando os “Pases pro bus” deron nome a unha das protestas estudantís de maior repercusión na cidade.
A reivindicación de dereitos e a mobilización por causas xustas acabará por conformar un dos trazos significativos da escritora que manterá durante toda a súa vida un constante debate sobre a xustiza, a ética, os dereitos, as opresións >>...
TRABALLO QUE CHE PIDO: Gustaríame que os teus comentarios tamén sexan en galego.
1. Na seguinte ligazón tes a canción que Uxía, unha das amigas da homenaxeada, presentaba hai uns días...
Despois de escoitala, sinala algunha palabra, frase da mesma coa que te identificas e di o motivo.
2. Begoña é a oitava muller á que se lle adica o Día das Letras Galegas (creado en 1963, esta é a edición nº 64). Ela escribía alá no 1990 un artigo no que escribía:
"Esquécese que paradoxicamente os mesmos compañeiros que animan a unha traballadora a utilizar a súa `condición de muller´ para conseguir unha noticia, os mesmos que aplauden satisfeitos ante un logro deste tipo, son logo os primeiros en devaliar e desprestixiar o traballo femenino...
[...] para concluír que `ás mulleres todo lles resulta sempre moito máis fácil´, frase coa que mesmo deixan intuír a posibilidade de que a información conseguida pola traballadora puidera vir dun conducto totalmente alleo o seu labor profesional. En realidade o que subxace é a negativa masculina a aceptar que unha muller poida superar a un home no eido profesional.
[...] Os homes seguen sendo os depositarios da profesionalidade e da intelixencia, para eles é o recoñecemento da valía e da súa capacidade, pola contra as mulleres seguen a ser bonecas, calquera parte da súa anatomía é máis digna de loubanzas que o seu cerebro"
BEGOÑA Caamaño. Artigo "Ser muller na radio",
revista Festa da Palabra. Publicación galega de mulleres. Galicia. Outuno 1990
Pensas que desde aquel 1990 xa cambiaron as cousas neste senso ou segues vendo necesaria esta reflexión tamén na nosa sociedade actual. Di o motivo da túa resposta.
3. Busca alguén na túa familia que tivera na súa adolescencia ou xuventude relación con algún grupo parroquial que lle axudou a pensar, a implicarse na axuda ós demáis con reunións de grupo, convivencias, campamentos ou calquera outra actividade e resume o máis importante da súa experiencia.
4. Pregunta a 5 persoas de diferentes idades (entre 20 e 30 anos, 30-40 anos, 40-50 anos, 50-60 anos, máis de 60) que che digan unha escritora en galego que leran ó longo da súa vida (libros enteiros ou algún texto aillado). Que conclusións sacas da túa enquisa.
SUBES as túas respostas a través dun
comentario a esta entrada e NON ESQUEZAS
escribir o teu NOME, número e curso
(indicando si eres de ESO ou BACH).
¡GRACIAS!
148 comentarios:
1. Ollos de rebeldía e rabudo porque estou nunha etapa na que estou contra o mundo.
2. Si, eu penso que hai xente que a dia de hoxe pensa que as mulleres son inferiores e por iso unha reflexión de este tipo sempre vai facer falla facela.
3. Meu pai colaborou moitos anos coa parroquia de San Pelayo de Carreira, dende os 12 ata os 18 anos, en grupos de formación onde intercambiaban opinións. Foi un momento de crecemento persoal, apoiando a compañeiros ata despois de facer a confirmación. Era importante as relacións sans, de axuda desinteresada e a xenerosidade. Lembra pasar moito tempo con eles e que o tempo se lle pasaba voando porque quedaban moitas horas charlando despois das reunións.
4.
• 20/30: Rosalía de Castro (Follas Novas)
• 30/40: Noa Moreira (Meteoro Inventado)
• 40/50: María Victoria Moreno (Anagnórise)
• 50/60: Estibaliz Espinosa (Pan), foi premio Esquío
• Máis de 60: Rosalía de Castro (En las orillas del Sar)
Hai moi poucas escritoras que escriben en galego e que deberiase popularizar máis escribir na túa lingua natal.
Manu_2ºC ESO
1. Canción “Begoñísima”
Da canción “Begoñísima” gustoume especialmente a frase “muller libre e feminista” porque penso que define moi ben a Begoña Caamaño e tamén representa a importancia de defender as propias ideas sen medo. Identifícome con esa mensaxe porque considero importante loitar polo que un pensa e axudar ás demais persoas.
2. Reflexión sobre “Ser muller na radio”
Penso que desde 1990 cambiaron bastante as cousas e hoxe as mulleres teñen máis oportunidades e recoñecemento profesional. Polo que é necesaria esta reflexión porque aínda existen situacións de desigualdade e comentarios machistas, especialmente no mundo laboral e nos medios de comunicación. Moitas veces as mulleres teñen que demostrar máis ca os homes para conseguir o mesmo respecto. Por iso é importante seguir defendendo a igualdade.
3. Experiencia dun familiar nun grupo parroquial
Falei cun familiar que participou nun grupo parroquial durante a súa adolescencia. Contoume que facían convivencias, excursións e actividades solidarias para axudar ás persoas máis necesitadas. Grazas a esa experiencia aprendeu valores como o compañeirismo, a solidariedade e a importancia de colaborar cos demais. Tamén dixo que aquelas reunións lle axudaron a madurar e a facer amizades moi importantes.
4. Enquisa sobre escritoras galegas
Preguntei a cinco persoas de diferentes idades:
24 anos: Rosalía de Castro
35 anos: Ledicia Costas
46 anos: Luísa Villalta
57 anos: María Oruña
68 anos: Emilia Pardo Bazán
A conclusión que saco é que Rosalía de Castro ou Emilia Pardo Bazán seguen sendo escritoras galegas coñecidas entre distintas xeracións, pero tamén hai persoas que coñecen autoras máis actuais. Isto demostra que a literatura galega escrita por mulleres cada vez ten máis presenza e importancia.
Marcos Seoane García
Num 24 - 1 Bach
1-A palabra coa que máis me identifico é “valente”, porque penso que é importante defender as túas ideas e non ter medo a expresar o que pensas. Gustoume que a canción presente a Begoña como unha persoa comprometida e loitadora.
2-Penso que desde 1990 as cousas cambiaron bastante, porque hoxe existe máis conciencia sobre a igualdade entre homes e mulleres. Aínda así, sigo vendo necesaria esta reflexión de Begoña Caamaño porque continúan existindo situacións nas que ás mulleres se lles xulga máis pola aparencia ou teñen máis dificultades para ser valoradas do mesmo xeito no ámbito profesional. Creo que unha sociedade xusta debe valorar ás persoas pola súa capacidade e o seu esforzo, independentemente do xénero.
3-Un familiar meu contoume que durante a súa adolescencia participou nun grupo parroquial xuvenil no seu barrio. Facían reunións semanais onde falaban sobre valores como a solidariedade, o respecto e a importancia de axudar aos demais. Tamén organizaban convivencias, campamentos e actividades solidarias para persoas necesitadas. Esa experiencia serviulle para aprender a traballar en grupo, facer amizades e ser máis consciente dos problemas doutras persoas. Ademais, di que lle axudou a madurar e a implicarse máis no seu entorno.
4-
20-30 anos: dixeronme Rosalía de Castro.
30-40 anos: mencionaron Ledicia Costas.
40-50 anos: lembraron a Marilar Aleixandre.
50-60 anos: responderon Fina Casalderrey.
Máis de 60 anos: nomearon a Rosalía de Castro.
A conclusión da miña enquisa é que Rosalía de Castro segue sendo a escritora galega máis coñecida entre persoas de distintas idades, mentres que as xeracións máis novas tamén coñecen autoras actuais grazas á escola e á literatura xuvenil. Ademais, parece que aínda queda traballo para dar máis visibilidade ás escritoras galegas e ás súas obras.
Carlos Novo Cedeira
Nº13 1ºB BACH
1. Defendendo a igualdade e que te quermos como eres, non podemos hacer esas distinción o dñia de hoxe e tan valido a muller como os homes.
2. Dende ese ano cambiaron moito a cousas, a muller non e ning.un moneco, o dia de hoxe e tan valida a muller como o home e en algun traballo incluso mais, a muller o dia de hoxe aportanta tanto coma o home no ambito familiar.
3. O meu pai colaborou con caritas de bergondo, facendo charlas, acicalando os locais para as reunións e axudando a clasificar a comida e a roupa para despois entregar a os mais necesitados.
4.Rosalia de castro, Herrera garrido, María Xosé Queizán, Helena Villar Janeiro, Begoña Caamaño
Dario Pastor Varela 1ºD bacharelato Nº10
1. " Nos camiños da vida sementas mil amizades, vestidiña de cor lila, defendendo a igualdade".
Me identifico con esta frase, porque, aínda que sexa un canto a muller e a igualdade, os homes nalgún momento tamén podemos sentirnos igual, é dicir, tendo amigos ó longo da vida e buscando o mesmo para homes como para mulleres. Algo que xa se tería que dar por suposto hoxe en día.
2. Penso que esta reflexión segue sendo necesaria na sociedade actual. No ámbito laboral, sobre todo en postos de máis importancia o home segue superando á muller en unha gran porcentaxe. Aínda hai moita mentalidade antiga respecto a isto. É dase por suposto que se algunha muller chega lonxe no seu traballo, non é pola súa capacidade, senón pola súa beleza o por interese dalguén.
3. Un familiar estivo nun grupo relixioso, na escola, de monitor con nenos e nenas de cursos máis baixos, facían reunións, campamentos, convivencias... El o que máis recorda de eses tempos e o poder falar e axudar a estes nenos e nenas, que aprenderan a ter a Deus presente e ser boas persoas no futuro.
4. Despois de preguntar, a escritora galega máis leída,polas cinco persoas ás que lles preguntei, foi Rosalía de Castro, e ademais diso tamén saco en conclusión que os máis novos leron a autoras máis recentes pola obriga de ter que ler na escola.
Christian Peralbo Ares
1º A BACH. - Nº16
Despois de escoitar a canción “Begoñísima” de Uxía e Malvela, a frase coa que máis me identifico é “muller libre e valente”. Gústame porque representa a importancia de defender as propias ideas e loitar polo que consideramos xusto, aínda que ás veces sexa complicado.
Na miña opinión, desde 1990 houbo cambios importantes na sociedade. Actualmente as mulleres teñen máis oportunidades no mundo laboral e existe máis conciencia sobre a igualdade. Por exemplo, hoxe denúncianse máis facilmente as situacións machistas e hai leis que protexen mellor os dereitos das mulleres.
Unha tía miña contoume que cando era nova participaba nun grupo parroquial da súa vila. Facían convivencias, reunións e campamentos durante o verán. Tamén organizaban actividades solidarias para recoller alimentos e axudar persoas maiores.
Preguntas:
Persoa de 20-30 anos: Ledicia Costas
Persoa de 30-40 anos: Fina Casalderrey
Persoa de 40-50 anos: María Xosé Queizán
Persoa de 50-60 anos: Rosalía de Castro
Persoa maior de 60 anos: Rosalía de Castro
A conclusión principal é que Rosalía de Castro continúa sendo a autora galega máis coñecida entre distintas xeracións. Tamén observei que as persoas máis novas coñecen mellor escritoras actuais como Ledicia Costas porque len os seus libros nos institutos.
PAULA, 8, 1BACH
GABRIELA FREIRE BASCOY//Nº7//1ºA/BACH
A canción “Begoñísima” de Uxía e Malvela identifícame coa frase “muller libre e valente”, porque transmite forza, compromiso e defensa das propias ideas.
Sobre o artigo de Begoña Caamaño, penso que desde 1990 melloraron moitas cousas para as mulleres, pero aínda existen machismo e desigualdades, polo que a súa reflexión segue sendo necesaria. Un familiar contoume que participou nun grupo parroquial na adolescencia onde facían reunións, convivencias e campamentos, e que esa experiencia lle ensinou solidariedade e compañeirismo.
Na enquisa, as persoas mencionaron a Rosalía de Castro, Ledicia Costas, Marilar Aleixandre e Xohana Torres.
A conclusión é que Rosalía segue sendo a autora máis coñecida, aínda que as persoas máis novas tamén coñecen escritoras galegas actuais.
Despois de escoitar a canción, identifícome coa frase “sempre adiante”, porque penso que hai que seguir loitando polos nosos soños aínda que ás veces as cousas sexan difíciles. Tamén me gustou porque transmite forza e alegría.
Eu penso que desde 1990 cambiaron bastantes cousas e agora as mulleres teñen máis oportunidades e máis recoñecemento. Pero aínda seguen existindo desigualdades e comentarios machistas, sobre todo nas redes sociais ou no traballo. Por iso creo que esta reflexión segue sendo importante hoxe en día.
A miña nai contoume que cando era adolescente participaba nun grupo parroquial da súa vila. Facían convivencias, excursións e actividades solidarias para axudar a persoas maiores e nenos pequenos. Ela di que esa experiencia lle ensinou a traballar en grupo, a respectar aos demais e a ser máis responsable.
Enquisa:
Entre 20 e 30 anos: Ledicia Costas
Entre 30 e 40 anos: Rosalía de Castro
Entre 40 e 50 anos: Marilar Aleixandre
Entre 50 e 60 anos: Xohana Torres
Máis de 60 anos: Rosalía de Castro
Conclusión: Penso que Rosalía de Castro segue sendo a autora galega máis coñecida por persoas de diferentes idades. Tamén vin que a xente máis nova coñece máis escritoras actuais como Ledicia Costas.
celia lago cuiña, 10 2c eso
1- Unha das palabras coa que me identifico é "libre", porque tanto homes como mulleres sempre deberíamos sentirnos así.
2- Penso que segue habendo moitos prexuízos sobre as mulleres, sobre todo nos traballos. E que aínda que algo cambiou dende 1990, todavía queda moito por facer.
3- A experiencia con que se queda dos grupos de convivencia e poder axudar a empatizar e traballar en grupo sen deixar a ninguén de lado.
4- A miña conclusión é que a parte de ter en común ler a Rosalía de Castro e algo de Emilia Pardo Bazán, das escritoras máis antigas, os máis novos ás que leron foron na escola, máis por obriga que por querer eles mesmos.
Iván Peralbo Ares
2ºC ESO - Nº21
Alexia Piñeiro Chereches n19 2B ESO
Da canción “Begoñísima” identifícome coa frase “a voz das mulleres nunca cala”. Gustoume porque transmite forza e a idea de que as mulleres teñen moito que achear á sociedade e á cultura. Ademais, penso que Begoña Caamaño representaba moi ben esa loita pola igualdade e pola defensa das persoas máis desfavorecidas.
Penso que desde 1990 cambiaron bastantes cousas, porque hoxe hai máis igualdade entre homes e mulleres en moitos ámbitos e tamén máis conciencia sobre o machismo. Por exemplo, agora hai máis mulleres en postos importantes nos medios de comunicación, na política ou na ciencia. Porén, sigo vendo necesaria esta reflexión porque aínda existen comentarios machistas, desigualdades salariais e situacións nas que se xulga máis o aspecto físico dunha muller ca a súa capacidade profesional. Por iso considero importante seguir traballando pola igualdade real.
Unha persoa da miña familia contoume que na súa adolescencia participou nun grupo parroquial da súa vila. Facían reunións semanais, convivencias e campamentos de verán. O máis importante para el foi aprender a traballar en equipo, compartir tempo con outras persoas e valorar a importancia de axudar aos demais. Tamén lembra con moito cariño as campañas solidarias que organizaban para recoller alimentos e roupa para familias necesitadas.
Resultado da pequena enquisa:
Entre 20 e 30 anos: Rosalía de Castro
Entre 30 e 40 anos: Ledicia Costas
Entre 40 e 50 anos: Marilar Aleixandre
Entre 50 e 60 anos: Fina Casalderrey
Máis de 60 anos: Rosalía de Castro
A conclusión que saco é que Rosalía de Castro segue sendo a autora galega máis coñecida entre diferentes xeracións, pero tamén hai escritoras actuais que teñen moita importancia e que son lidas por persoas máis novas. Isto demostra que a literatura galega feminina segue moi viva e continúa chegando a lectores de distintas idades.
Mi abuela ayudó como catequista en un iglesia en su pueblo, en concreto en el convento de los pasionistas que había en Melide, ayudaba con los niños que iban a hacer la comunión y la confirmación y siempre nos dice que pasaba muchas tardes en los jardines del convento.
Una de las escritoras más leídas fue Rosalía de Castro, esa fue la respuesta más repetida de las personas a las que pregunté.
Otras serían; Ledicia Costas, Berta Dávila y Xela Arias.
Clara Nº 11 1ºA BACH
Día das letras galegas
1-” alegría por bandeira” porque penso que hai que vivir a vida con alegría para así poder disfrutar.
2-Eu creo que aínda que houbo bastantes avances na igualdade de xénero esta reflexión segue sendo importante porque aínda existen prexuízos machistas.
3-A miña nai facía reunións nas que se falaba de solidaridade e respeto, isto serviulle para madurar e para ser máis responsable.
4-( 20-30) Rosalia de Castro. (30-40) Teresa Moure. (40-50) Fina Casalderrey. (50-60) María Xosé Queizán. (máis de 60) Pilar Pallares. As persoas de maior idade se preocupaban máis pola sensibilidade e polo feminismo e as persoas máis xóvenes len temas como a inmigración.
Pablo 1ºB BACH 10
Martina Nogueira Caamaño 1BACH D
1.Da canción “Begoñísima” identifícome coa frase “loitar polas causas xustas”. Gustoume porque penso que é importante defender os dereitos das persoas e intentar mellorar a sociedade. Ademais, Begoña Caamaño foi unha persoa moi comprometida co feminismo e coa igualdade.
2.Penso que desde 1990 cambiaron algunhas cousas, porque hoxe as mulleres teñen máis visibilidade e máis oportunidades no mundo laboral. Pero aínda segue habendo desigualdades e comentarios machistas, especialmente nas redes sociais ou en certos traballos. Por iso creo que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo necesaria na sociedade actual.
3.Unha persoa da miña familia contoume que participou nun grupo parroquial cando era nova. Facían convivencias, campamentos e actividades solidarias. Díxome que esa experiencia lle axudou a aprender valores como a solidariedade, o respecto e o traballo en equipo. Tamén fixo moitas amizades.
4.Enquisa:
20-30 anos: Ledicia Costas
30-40 anos: Rosalía de Castro
40-50 anos: Marilar Aleixandre
50-60 anos: Xohana Torres
Máis de 60 anos: Rosalía de Castro
1.Despois de escoitala, identifícome coas palabras “…. compañeira, muller libre e feminista”, porque penso que é importante ser libre para expresar as propias ideas e defender aquilo que consideramos xusto. Ademais, considero importante o feminismo porque busca a igualdade entre homes e mulleres e loita contra as situacións de discriminación que aínda existen hoxe en día. Tamén me gusta a palabra “compañeira”, xa que transmite apoio, amizade e solidariedade cos demais.
2.Penso que desde 1990 cambiaron bastante as cousas, porque agora as mulleres teñen máis oportunidades e máis liberdade ca antes. Tamén hai máis xente que defende a igualdade entre homes e mulleres.
Pero aínda así penso que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo necesaria na sociedade actual. Aínda hoxe hai persoas que cuestionan máis a capacidade das mulleres ou que lles dan máis importancia ao aspecto físico ca á súa intelixencia e ao seu traballo. Por iso considero importante seguir defendendo a igualdade entre homes e mulleres.
3.Miña tía contoume que cando era adolescente participou nun grupo parroquial do seu barrio. Facían reunións e convivencias, ademais de actividades solidarias para axudar a persoas necesitadas. Segundo me explicou, esa experiencia axudoulle a aprender valores como o respeto, a solidariedade e o compañeirismo. Tamén lle serviu para madurar, coñecer xente nova e implicarse máis nos problemas da sociedade.
4.A conclusión que saco da enquisa que fixen é que Rosalía de Castro segue sendo a escritora galega máis coñecida entre distintas xeracións. Tamén observei que as persoas máis novas coñecen mellor autoras actuais grazas aos libros que len na escola. Creo que aínda é importante dar máis visibilidade ás escritoras galegas para que a xente coñeza máis nomes e máis obras.
DANIELA A.C. Nº2 2ºC ESO
Busca alguén na túa familia que tivera na súa adolescencia ou xuventude relación con algún grupo parroquial que lle axudou a pensar, a implicarse na axuda ós demáis con reunións de grupo, convivencias, campamentos ou calquera outra actividade e resume o máis importante da súa experiencia.
Miña nai despois de rematar a comunión e antes da confirmación estivo nun grupo da igrexa do barrio das flores chamado “Junior” e a experiencia gustoulle moito porque se reunían todos os sábados polas tardes e organizaban excursións e actividades coma festas ou funcións de teatro. A ela tocoulle ser a tesoreira do grupo porque cada sábado cada un aportaba unha pequena cantidade de cartos que despois servía para as actividades e simplemente iso xa implicaba responsabilidade e organización, así que ela di que cousas coma esta sempre pagan a pena.
Pregunta a 5 persoas de diferentes idades (entre 20 e 30 anos, 30-40 anos, 40-50 anos, 50-60 anos, máis de 60) que che digan unha escritora en galego que leran ó longo da súa vida (libros enteiros ou algún texto aillado). Que conclusións sacas da túa enquisa.
Entre 20 e 30 anos: A miña amiga Estefanía recomendame Xa non estou aquí de Iria Misa
Entre 30 e 40 anos: A miña amiga Patricia dí que calquera libro de Ledicia Costas vaime gustar
Entre 40 e 50 anos: A miña tía Rebeca gústoulle moito Anagnórise de Maria Victoria Moreno
Entre 50 e 60 anos: A miña nai Loreto leu no instituto a Fina Casalderrey, “Asústate Merche” e mo recomendou moito.
Máis de 60 anos: O meu avó Chano. Leu moitísimos libros relacionados ou escritos por Rosalía de Castro.
Despois de facer esta enquisa, cheguei á conclusión de que as escritoras galegas cambian segundo a idade das persoas e que o instituto ten moita importancia para dar a coñecer a literatura galega, xa que varias persoas coñecían as escritoras grazas ás lecturas obrigatorias ou recomendadas naqueles anos.
Clara Fernández Sáez 2ºC ESO nº7
1.
Despois de escoitar a canción “Begoñísima” de Uxía e Malvela, identifícome coa frase “sempre loitando pola xustiza” porque penso que é importante defender os dereitos das persoas e intentar mellorar a sociedade. Gustoume moito a canción porque transmite forza, amizade e admiración cara a Begoña Caamaño.
2.
Creo que desde 1990 cambiaron bastante as cousas para as mulleres, porque agora hai máis igualdade e máis presenza feminina en profesións importantes. Aínda existen comentarios machistas, desigualdades salariais e situacións nas que as mulleres teñen que demostrar máis ca os homes para ser valoradas igual. Por iso é importante continuar loitando pola igualdade e o respecto.
3.
Falei co meu pai, que cando era adolescente participou nun grupo scout parroquial do seu barrio. Facían reunións, excursións e tamén actividades solidarias para axudar persoas maiores e familias necesitadas. El di que esa experiencia lle ensinou valores como a solidariedade, o compañeirismo e o respecto polos demais. Ademais, axudoulle a facer amizades moi importantes.
4.
As persoas ás que preguntei responderon o seguinte:
Entre 20 e 30 anos: Rosalía de Castro
Entre 30 e 40 anos: Ledicia Costas
Entre 40 e 50 anos: Marilar Aleixandre
Entre 50 e 60 anos: Xohana Torres
Máis de 60 anos: Rosalía de Castro
A conclusión que saco é que Rosalía de Castro segue sendo a escritora galega máis coñecida entre distintas xeracións, pero tamén hai autoras máis actuais que as persoas novas len nos institutos. Isto demostra que a literatura galega escrita por mulleres ten cada vez máis visibilidade. Hugo Allegue Sanabria Clase: 1ºD ESO N.º 1
Adrián Domínguez Abad 1ºB ESO Nº 6
1. As palabras destacadas serían:
-Igualdade.
-Feminista.
-Rebeldía.
2. As cousas van cambiando en materia de igualdade pero todavía quedan moitas cousas que facer.
3.A miña nai fio a un colexio católico que se facían convivencias e había un grupo na catequese.
A experiencia foi moi positiva posto que axudabas e compartías cos demais membros da comunidade.
4. En función da idade a escritora vai cambiando e podemos contar con Ledicia Costas a Rosalía de Castro ou Fina Casalderry.
A frase que me identifica é UN MUNDO SEN FRONTEIRAS . Na miña vida nos as hai, ninguen deberia tela. Miña nai estivo en MANOS UNIDAS e di que a ensinaron a ser mellor persoa, no ver as desigualdades sino a ter constancia de que están nas accións dos demáis . O libros prefererido dos meus pais é a ESMORGA, o da miña aboa , A NOITE VAI COMA UN RIO e o dos meu tios Memoria dun neno labrego..eLES DIN QUE SE LIA POUCO EN GALEGO. CASE NON HABIA LIBROS EN GALEGO. Li del Rio Vázquez. 1 A ESO
Uxia, 23, 1°B.
1.
Queremoste.
2.
Desde 1990 si que houbo cambios importantes na sociedade e no traballo. Xa que hoxe en día as mulleres teñen mais oportunidades.
3.
O aprendizaxe e as amistades.
4.
20-30: Ledicia Costas.
30-40: Rosalía de Castro.
40-50: Mareilar Alexandre.
50-60: Fina Casalderrey.
Mais de 60: Rosalía de Castro.
1.- Un tío meu participou nun grupo parroquial na súa xuventude. Facían reunións, campamentos e actividades solidarias. El di que aprendeu a axudar aos demais, facer amizades e ser máis responsable.
________________________________________
2.- falei coa miña nai e díxome: “Lin poemas de Rosalía de Castro.”
Noa Martínez Fuentes 2ºB ESO
1. Escollín a frase "Sementas mil amizades", porque eu creo que teño moi bos amigos.
2. Penso que avanzamos moito, pero segue habendo cousas que podemos mellorar, por exemplo o salario dos deportistas homes e mulleres debería ser máis parecido.
3. A miña tía estivo nun grupo parroquial e contoume que recorda aqueles anos con moito cariño porque fixo moi bos amigos e encantáballe levar a cabo actividades para axudar á xente.
4. Preguntei a 5 persoas da miña familia e todos coincidiron na mesma resposta, Rosalía de Castro. A miña conclusión é que hai poucas escritoras galegas coñecidas e todas deberían ser máis valoradas.
Sara 1ºB ESO Nº14
1.Non me identifico con ningunha frase ou palabra da canción.
2.Hoxe en día non vexo esas diferenzas entre home e muller.
3.A miña avoa axudaba a un sacerdote español que chegara recentemente a unha aldea suíza a reunir españois que emigraran a Suíza. Para facer grupo de convivencia e reunións con máis españois.
4. Carla: 21 anos: Emilia Pardo Bazán, los pazos de Ulloa.
Gema 40 anos: Rosalía de Castro, Cantares Gallegos.
Pablo 47 anos: Rosalía de Castro , Follas Novas.
Javier 54 anos: Rosalía de Castro, Follas Novas
Mar 64 anos: Rosalía de Castro, cantares Gallegos
A conclusión que saco é que a xente lee maioritariamente libros en galego porque llo din nas escolas.
Valeria Yáñez 3ºESO B Nº31.
Adrian Rivera Perez 1.BACH.B
Begoña Caamaño foi unha escritora e xornalista moi importante para a cultura galega. Despois de escoitar a canción “Begoñísima”, identifícome coa frase “mulleres que abren camiños”, porque penso que moitas mulleres tiveron que esforzarse moito para conseguir os mesmos dereitos e oportunidades que os homes. Grazas a persoas como Begoña, hoxe hai máis igualdade e máis recoñecemento para as mulleres no mundo da cultura e do traballo.
Penso que desde 1990 cambiaron bastante as cousas, porque agora as mulleres teñen máis oportunidades e maior presenza en moitos ámbitos profesionais. Porén, sigo vendo necesaria a reflexión de Begoña Caamaño porque aínda existen situacións de desigualdade e comentarios machistas. Ás veces segue a darse máis importancia ao aspecto físico dunha muller que á súa intelixencia ou capacidade profesional. Tamén hai casos nos que as mulleres teñen máis dificultades para chegar a postos importantes. Por iso, creo que é importante seguir defendendo a igualdade entre homes e mulleres.
Na miña familia, a miña nai contoume que participou durante a súa adolescencia nun grupo parroquial da súa vila. Facían reunións, convivencias, excursións e actividades solidarias para axudar persoas maiores e familias necesitadas. Ela lembra esa experiencia con moito cariño porque aprendeu valores como a solidariedade, o compañeirismo e a importancia de axudar aos demais. Ademais, fixo amizades moi boas e gardou recordos moi felices daquela etapa.
Na enquisa que fixen a persoas de diferentes idades, moitas mencionaron a Rosalía de Castro como a escritora galega que máis lembraban. Outras persoas tamén falaron de Ledicia Costas, María Reimóndez ou Emilia Pardo Bazán. A conclusión que saco é que Rosalía segue sendo a autora galega máis coñecida por todas as xeracións, pero tamén hai escritoras actuais que están conseguindo que a literatura galega siga sendo importante e interesante para a xente nova.
Eu pensó que as cousas xa cambiaron pero moita xente hoxe en dia aún a necesita porque ten ideoloxias que deberían haber quedado no pasado xa que o cerebro humano evolucionou ao paso do tempo
O máis importante da experiencia en este caso da niña irmá foi poder relacionarse con xente da súa idade con creenzas similares ou iguais as súas en catequesis
A persoa de 20-30 anos díxome Ledicia Costas, a de 30-40 Andrea Maceiras, a de 40-50 Fina Casalderrey e os de 50-60 e máis de 60 anos Rosalía de Castro.
A niña conclusión e que a xente prefire leer escitores da súa xeración ou da anterior que outros e que a pesar de todo a xente aún lee e escribe no noso idioma
RAQUEL VIDAL GONZÁLEZ Nº29 3ºB ESO
Eu pensó que as cousas xa cambiaron pero hoxe en día moita xente aún a necesita porque ten ideoloxias que deberían haber quedado no pasado xa que o cerebro humano evolucionou ao paso do tempo
O máis importante da experiencia en este caso da niña nai foi poder relacionarse con xente da súa idade con creenzas similares ou iguais as súas en catequesis
A persoa de 20-30 anos díxome Érica Esmorís , a de 30-40 Andrea Maceiras, a de 40-50 Fina Casalderrey, os de 50-60 Filomena Dato e os de 60 anos para arriba Rosalía de Castro.
A niña conclusión e que a maioría de xente prefire leer escritores non tan antigos e que a pesar de todo a xente aún lee e escribe en galego
IRIA VIDAL GONZÁLEZ Nº32 1ºD
Nombre: Christian Codesal Rilo – Nº 4 – 1º Bach
1. Después de escuchar la canción “Begoñísima” de Uxía y Malvela, me identifico con el mensaje de fuerza y lucha que transmite. Una frase que me ha gustado es la que habla de la importancia de las mujeres y de su valor en la sociedad. Me gusta porque motiva a seguir adelante y a defender lo que uno cree justo.
2. En mi opinión, desde 1990 hasta hoy sí han cambiado muchas cosas en cuanto a la igualdad entre hombres y mujeres. Actualmente hay más reconocimiento del trabajo femenino y más igualdad de oportunidades. Sin embargo, creo que la reflexión de Begoña Caamaño sigue siendo necesaria, porque todavía existen situaciones de desigualdad y comentarios que infravaloran a las mujeres en algunos ámbitos.
3. En mi familia me contaron que una persona participaba en grupos parroquiales durante su juventud, con reuniones, campamentos y actividades en grupo. Estas experiencias le ayudaron a convivir con otras personas, hacer amigos y aprender valores como la solidaridad y la ayuda a los demás.
4. En la encuesta pregunté a cinco personas de distintas edades y la mayoría conoce alguna escritora en lengua española o gallega, aunque normalmente recuerdan pocas. Las personas mayores suelen conocer más autoras por la escuela antigua, mientras que los más jóvenes recuerdan menos. En general, se ve que la literatura está presente, pero no siempre se recuerda con facilidad.
1. Canción “Begoñísima”
A frase coa que máis me identifico é “a loita continúa”, porque penso que sempre hai que seguir defendendo o que é xusto e non renderse ante os problemas.
2. Reflexión sobre as mulleres
Creo que desde 1990 cambiaron moitas cousas e agora hai máis igualdade, pero esta reflexión segue sendo necesaria. Aínda existen comentarios machistas e ás veces ás mulleres cústalles máis demostrar o seu valor no traballo.
3. Experiencia dun familiar
A miña nai contoume que participou nun grupo parroquial cando era nova. Facían convivencias, campamentos e actividades solidarias. Di que lle axudou moito a facer amizades, aprender valores e pensar máis nos demais.
4. Pequena enquisa
As persoas máis maiores coñecían máis escritoras galegas ca os máis novos. A escritora máis repetida foi Rosalía de Castro. Tamén apareceu Ledicia Costas entre a xente nova. A conclusión é que as escritoras galegas importantes seguen sendo coñecidas, pero moita xente nova le pouco en galego.
Nome: Pedro Ramilo Liste
Número: 16
Curso: 1ºB BACH
Da canción “Begoñísima” a frase coa que máis me identifico é “sempre do lado da xustiza”, porque penso que é importante defender ás persoas e intentar mellorar as cousas que son inxustas na sociedade.
Creo que desde 1990 cambiaron bastante as cousas, porque hoxe as mulleres teñen máis presenza en moitos traballos e máis oportunidades. Aínda así, penso que esta reflexión segue sendo necesaria porque continúan existindo desigualdades, comentarios machistas e situacións nas que ás mulleres se lles valora máis a imaxe que o traballo ou a intelixencia.
Un familiar da miña familia contoume que participou nun grupo parroquial cando era novo. Facían convivencias, campamentos e actividades solidarias. O máis importante para el foi aprender a traballar en grupo, facer amizades e axudar ás persoas que o necesitaban. Di que esa experiencia lle ensinou valores como o respecto, a solidariedade e o compromiso cos demais.
Enquisa:
20-30 anos: Ledicia Costas
30-40 anos: Rosalía de Castro
40-50 anos: María Xosé Queizán
50-60 anos: Fina Casalderrey
Máis de 60 anos: Rosalía de Castro
Conclusión:
A maioría das persoas coñecen escritoras galegas importantes, especialmente Rosalía de Castro. Tamén se ve que as persoas máis novas coñecen autoras actuais como Ledicia Costas. Isto demostra que a literatura galega segue viva e que cada xeración ten referentes diferentes.
Ignacio Pita Cao, nº15, 1ºB BACH
Hugo Álvarez García 1ºB BACH Nº1 De la canción me gustó la frase “Begoñísima, libre y valiente” porque transmite fuerza y personalidad. Me identifico con esa idea de defender lo que uno piensa.
Creo que desde 1990 han cambiado muchas cosas, pero esta reflexión sigue siendo necesaria. Aún hoy a veces a las mujeres les cuesta más que se valore su trabajo igual que el de los hombres.
Un familiar me contó que participó en un grupo parroquial cuando era joven. Hacían convivencias, campamentos y actividades solidarias. Lo más importante para él fue aprender a ayudar a los demás y hacer amistades.
En mi encuesta aparecieron nombres como Rosalía de Castro, Emilia Pardo Bazán y Begoña Caamaño. La conclusión es que las personas mayores conocen más escritoras gallegas, mientras que la gente joven conoce menos nombres actuales.
Rosalía Ramos Piñeiro
Número 20
1.ºC BACHARELATO
1. Unha palabra que me gustou moito na canción é “compañeiras”, porque me fai pensar nas amigas que teño na clase. Con elas comparto o día a día e síntome ben. Cando temos problemas podemos confiar unhas nas otras e cando nos pasan cousas boas, todas nos alegramos.
2. Penso que desde 1990 houbo cambios, pero segue a ser necesaria a reivindicación en moitos campos, xa que, en demasiadas ocasións, as mulleres non son valoradas igual ca os homes. Nalgúns traballos seguen cobrando menos e non considero que as mulleres teñamos nada “máis doado” en ningún ámbito.
Un exemplo moi claro respecto ao último párrafo, podemos aprecialo nos informativos ou programas de televisión. As mulleres parece que teñen que ser guapas, pero que o sexan os homes non importa.
Tamén ao deporte femenino se lle da menos repercusión e importancia que ao masculino, cousa que considero moi inxusta, pois o deporte esixe a mesma constancia e disciplina para todos/as.
3. Cando era adolescente, o meu pai colaborou cun grupo de monxes nun mosteiro do pobo onde vivía. Durante o verán participaba en charlas e convivencias.
Sempre lles aconsellaban como tiñan que comportarse na casa cos seus país ou outros familiares, eso era o primeiro e máis fundamental. Tamén lles falaban da importancia de coidar as amizades ou ser mellores persoas. Ensináronlle así os beneficios de “facer grupo”.
Ademáis facían confesións colectivas, para cuxa penitencia por exemplo tiñan que ir á misa ás sete da mañá durante unha semana.
4. As cinco persoas coincidiron na súa resposta: Rosalía de Castro.
A miña conclusión é que as escritoras tiveron menos posibilidades á hora de publicar e na actualidade, aínda seguen a ser menos coñecidas, pois son moitos anos de infravalorar o seu traballo.
Despois de escoitar “Begoñísima”, identifícome coa frase “sempre do lado da xustiza”, porque penso que define moi ben a importancia de defender ás persoas máis débiles e de non quedar calados diante das inxustizas. Gustoume tamén o ton alegre e combativo da canción, xa que transmite forza e admiración pola figura de Begoña Caamaño. Ademais, pareceume unha homenaxe moi emotiva feita desde o cariño e a amizade.
Creo que desde 1990 cambiaron moitas cousas respecto á situación das mulleres, porque hoxe hai máis igualdade, máis presenza feminina en profesións importantes e máis conciencia social sobre o machismo. Porén, penso que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo necesaria na actualidade. Aínda existen comentarios machistas, diferenzas salariais e situacións nas que as mulleres teñen que demostrar máis ca os homes para recibir o mesmo recoñecemento. Tamén nas redes sociais ou nos medios de comunicación moitas veces se dá máis importancia ao aspecto físico dunha muller que á súa capacidade profesional. Por iso considero que aínda queda camiño por percorrer para lograr unha igualdade real.
Falei coa miña nai, que cando era adolescente participou nun grupo parroquial e fixo moitas cousas. Segundo me contou, esas actividades axudáronlle a aprender valores como a solidariedade, o compañeirismo e a importancia de colaborar cos demais.
Enquisa:
Persoa de 25 anos: Rosalía de Castro.
Persoa de 34 anos: Ledicia Costas.
Persoa de 45 anos: Fina Casalderrey.
Persoa de 56 anos: María Xosé Queizán.
Persoa de máis de 60 anos: Rosalía de Castro.
A conclusión que saco é que Rosalía de Castro segue sendo a escritora galega máis coñecida entre diferentes xeracións. Tamén observei que as persoas máis novas coñecen autoras máis actuais, sobre todo porque len libros traballados no instituto. Isto demostra que pouco a pouco se está dando máis visibilidade ás escritoras galegas, aínda que moitas persoas seguen coñecendo só os nomes máis famosos
OVIDIO VEIGA 2ºA Nº31 ESO
Despois de escoitar “Begoñísima”, identifícome coa frase “sempre do lado da xustiza”, porque penso que define moi ben a importancia de defender ás persoas máis débiles e de non quedar calados diante das inxustizas. Gustoume tamén o ton alegre e combativo da canción, xa que transmite forza e admiración pola figura de Begoña Caamaño. Ademais, pareceume unha homenaxe moi emotiva feita desde o cariño e a amizade.
Creo que desde 1990 cambiaron moitas cousas respecto á situación das mulleres, porque hoxe hai máis igualdade, máis presenza feminina en profesións importantes e máis conciencia social sobre o machismo. Porén, penso que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo necesaria na actualidade. Aínda existen comentarios machistas, diferenzas salariais e situacións nas que as mulleres teñen que demostrar máis ca os homes para recibir o mesmo recoñecemento. Tamén nas redes sociais ou nos medios de comunicación moitas veces se dá máis importancia ao aspecto físico dunha muller que á súa capacidade profesional. Por iso considero que aínda queda camiño por percorrer para lograr unha igualdade real.
Falei coa miña nai, que cando era adolescente participou nun grupo parroquial e fixo moitas cousas. Segundo me contou, esas actividades axudáronlle a aprender valores como a solidariedade, o compañeirismo e a importancia de colaborar cos demais.
Enquisa:
Persoa de 25 anos: Rosalía de Castro.
Persoa de 34 anos: Ledicia Costas.
Persoa de 45 anos: Fina Casalderrey.
Persoa de 56 anos: María Xosé Queizán.
Persoa de máis de 60 anos: Rosalía de Castro.
A conclusión que saco é que Rosalía de Castro segue sendo a escritora galega máis coñecida entre diferentes xeracións. Tamén observei que as persoas máis novas coñecen autoras máis actuais, sobre todo porque len libros traballados no instituto. Isto demostra que pouco a pouco se está dando máis visibilidade ás escritoras galegas, aínda que moitas persoas seguen coñecendo só os nomes máis famosos
ana maria veiga
3ºb Nº28 ESO
Da canción “Begoñísima” gustoume a frase “seguir soñando sen medo”, porque penso que moitas veces a xente deixa de intentar cousas por medo ao que dirán os demais. Esa frase anímame a confiar máis en min mesma/o e a loitar polo que quero.
Eu penso que desde 1990 cambiaron bastantes cousas e hoxe as mulleres teñen máis oportunidades e máis visibilidade no mundo profesional. Pero tamén creo que segue sendo necesaria esta reflexión porque aínda existen comentarios machistas, desigualdades e situacións nas que ás mulleres se lles dá menos valor ou se lles xulga máis polo seu aspecto ca polo seu traballo.
Na miña familia, unha persoa contoume que participou nun grupo parroquial cando era adolescente. Facían reunións, excursións e campamentos, e tamén actividades solidarias para axudar a persoas necesitadas. Díxome que esa experiencia lle serviu para facer amizades, aprender a traballar en grupo e ser máis consciente dos problemas doutras persoas.
Na miña enquisa, as persoas máis novas coñecían escritoras como Rosalía de Castro ou Ledicia Costas, mentres que as persoas maiores mencionaron sobre todo a Rosalía. A conclusión que saco é que cada vez hai máis coñecemento sobre escritoras galegas actuais, aínda que moitas persoas seguen relacionando a literatura galega case só con Rosalía de Castro.
Mis padres dijeron que la viñeta hace pensar en que hoy mucha gente sabe leer, pero no dedica tiempo a los libros porque está más pendiente del móvil o de las redes sociales. También comentaron que leer ayuda a imaginar, aprender y comprender mejor el mundo.
El libro que más les gustó leer, publicado en este siglo, fue La sombra del viento porque les pareció una historia muy emocionante y llena de misterio.
La celebración del Día Internacional del Libro fue promovida por la UNESCO.
El libro más vendido de la historia es la Biblia.
Sí, algunos libros que leemos en clase pueden estar entre los más conocidos, como Don Quijote de la Mancha.
Se les llama religiones del libro porque el cristianismo, el judaísmo y el islam tienen libros sagrados fundamentales para su fe.
Una de las escritoras más prolíficas de la historia fue Corín Tellado.
Sí, en España hubo varios premios Nobel de Literatura, como Camilo José Cela o Vicente Aleixandre.
He leído algunos fragmentos de obras de esos autores en clase.
La palabra Biblia procede del griego “biblia”, que significa “libros”.
En este último año he leído [número] libros fuera de los obligatorios del colegio.
Una persona de mi familia dijo que el libro que más le marcó fue El Principito porque enseña valores importantes. Otra persona eligió Cien años de soledad por su forma de contar la historia. Y otra escogió Patria porque le hizo reflexionar sobre la sociedad.
El género literario que más me gusta es la aventura porque las historias suelen ser entretenidas y emocionantes.
A un compañero que dice que leer es perder el tiempo le diría que los libros ayudan a aprender, mejorar la imaginación y entender mejor a otras personas y culturas.
A canción "Begonísima" de Uxía e Malvela xira entorno o afecto, a amizade, a resistencia e a memoria. Conceptos todos eles cos que me identifico. A palabra amizade é o núcleo central da composición musical.Por outra banda, a rebeldía da que fala está relacionada coa loita por conseguer un compromiso ca sociedade e defender os dereitos dela. " Un canto a amizade é a rebeldía", esta frase considero que une as persoas ante un inconformismo ( rebeldía) necesario para mellorar.
Outra frase moi bonita é; " A vida pese os seus amargores compensa", estón totalmente de acordo con esta afirmación xa que o optimismo ante a superación das dificultades é esencial e é a mensaxe que se trasmite nesta canción.
O artigo escrito por Begoña no ano 1990 fai unha reflexión sobre a discriminación das mulleres no ámbito laboral. Inda que esto mellorou, na actualidade segue habendo unha discriminación pero mais evolucionada, por iso a crítica segue sendo tan necesaria xa que as mulleres continúan sufrindo a esixencia estética de estar sempre ben. Por outra banda o tema da conciliación familiar segue sendo unha loita para elas, a maternidade e os coidados dun rapaz son unha carga para avanzar laboralmente.
A miña nai estivo nun internado de monxas, alí participou en grupos, reunións, scouts onde poido ver de primeira man as desigualdades entre os mozos e mozas desa época. A conciencia social era un elemento clave para evolucionar positivamente e para implicarse ca comunidade. Ela me di que os campamentos e as convivencias creaban fortes vínculos e enseñaban a traballar en equipo.
Da enquisa que fixen teño que destacar que Rosalía de Castro independentemente das diferencias de idade é a única autora que está presente en tódalas xeneracións. É un referente e un símbolo da nosa identidade.
As xeracións mais novas prefiren autoras como Ledicia Costas.
O que demostra a enquisa é que a maioría das autoras son coñecidas nas aulas, esto demostra que o noso sistema educativo contribue positivamente a divulgación da nosa cultura facendoas visibles dende as aulas.
Gonzalo 3º ESO B.
Na canción da amiga de Begoña eu identifícome na frase: nos teus ollos a rebeldía, porque eu estou entrando nunha época rebelde como é a adolescencia.
Eu pensó que en xeral a día de hoxe en moitos traballos as mulleres xa están igual de valoradas que os homes, porque eu o vexo na miña casa.
A miña nai estivo moitos anos vinculada cunha parroquia que lle ensinou a importancia de anteponer as necesidades dos demáis ás súas.
Para a enquisa puiden preguntar a persoas do meu entorno, 3 persoas entre 40-50 anos e 2 persoas de máis de 60. Catro delas leron escritos de Rosalía de Castro e outra persoa de Emilia Pardo Bazán. A mayoría delas leron porque llo pedían na escola polo que a conclusión é que non son moi coñecidas as escritoras galegas actuais.
JOSE LUIS 1ºA ESO
Lucía Manteiga Juiz 2ºESO A Nº17
1)Despois de escoitar a canción as palabras coas que máis me sentín representada foron: alegría, viaxeira e defendendo a igualdade.
2)Eu penso que sí,que as cousas cambiaron.
Hoxe en día existe unha maior conciencia social sobre a igualdade. Xa que hai leis de paridad, protocolos de acoso e unha presencia moito maior de mulleres en postos de dirección e medios de comunicación.
3)A miña madriña estivo en grupos de catecismo. Contoume que para ela o máis importante foi coñecer a diferentes nenos e nenas, de situacións diferentes e cada un cunhas convivencias distintas. Pero todos tiñan en común, non só a relixión senón que estaban alí para aprender a ser mellores persoas, respetar a os demáis e facer o ben. O catecismo se trata de aprender valores e de que existe alguén alí arriba que nos axuda.
4)Pregunteille a persoas da miña familia e amigos e respondéronme:
-Ledicia Costas.
-Rosalia de Castro.
-Yolanda Castaño.
-Emilia Pardo Bazán.
-Pura Vázquez.
A conclusión que saquei foi que a xente non coñece moitas escritoras galegas e deberíase leer máis en galego.
Unha frase coa que me identifico da canción "Begoñísima" de Uxía e Malvela é cando se refiren a Begoña coma "unha muller libre, feminista, rebelde e alegre". Penso que todas as mulleres temos que ter os mesmos dereitos que os homes e temos que ter liberdade de opinión.
Penso que a situación das mulleres cambiou algo pero ainda queda moito por cambiar. Por exemplo, hoxe en día hai mulleres que ocupan un posto importante pero seguen cobrando menos que os homes.
A mina nai foi de convivencias co colexio e alí ensináronlle que o máis importante é o respecto cara ás persoas.
As persoas ás que lles fixen a enquisa leron libros destas tres escritoras galegas moi importantes: Rosalía de Castro, Emilia Pardo Bazán e María Soler.
A conclusión que saco desta enquisa é que todas estas escritoras son mulleres moi importantes da literatura e cultura galega. Todas están vinculadas con Galiza. Son voces femininas destacadas xa que reindivican o papel da muller na socidade e na cultura. Todas teñen un compromiso social( fan denuncias sociais).
Carlota Nº13 2ºESOC
Alejandro Lorenzo Canle 2C
Unha palabra moi bonita foi Indómita, a cual resalta a forza e a valentía femenina al evocar a rebeldía de Begoña Caamaño.
Eu creo que o machismo segue existiendo de duas maneiras : a forma estructural na sociedade e através da violencia de xénero.
Case todos os meus familiares leron libros de Emilia Pardo , Xela Arias e Luisa Villalta.
Ningún familiar miño tivo relación con parroquias das que fala o blog.
Eu identifícome coa frase "Querémoste como es" porque intento que a xente me aprecie tal como eu son.
Realmente penso que as cousas cambiaron para mellorar a igualdade, ainda que creo que hai moito que loitar para poder alcanzala, hoxe en día ainda vexo unha desigualdade na sociedade actual un claro exemplo é o tema do deporte.
Na miña familia non atopei a ninguen que fora a ningun campamento de relixión.
Todos leron Rosalia de Castro a conclusion que saco é que polo xeral a xente lee a esa escritora porque é un referente en cultura xeral.
Adrián Nº19 1ºB ESO
A frase de Begoñísima coa que me identifico é “defendendo a igualdade” xa que penso que é moi importante loitar pola igualdade no mundo para que non haxa inxustizas. Da reflexión de Begoña no 1990 penso que xa cambiaron as cousas aínda que segue sendo necesaria na sociedade porque hai xente que aínda non acepta a igualdade da muller ou mesmo a superioridade dela nalgún momento.
Na miña familia, a miña nai cando estivemos preparando a comunión, foi catequista e axudaba moito na Igrexa e cando fixemos a comunión, na miña parroquia existían unhas festas de 5+1 nas que nos reuníamos para xogar e pásalo ben e a miña nai moitas veces axudaba a facelas.
Das persoas que enquisei pensó que moitas son escritoras básicas que todos deberíamos ler nalgún momento da vida:
- 20/30: Ledicia Costas
- 30/40: Fina Casalderrey
- 40/50: Arantza Portabales
- 50/60: Yolanda Castaño
- 60 e máis: Rosalía de Castro
Carolina 17 3ºA ESO
1.- "Coa alegría por bandeira". Porque tento manter unha actitude positiva ante calquera problema que poida xurdir.
2.- Desafortunadamente, aínda se dan moitos casos de desigualdade na sociedade actual, pero tamén a situación experimentou avances importantes.
O mundo dixital trouxo novas formas de violencia e acoso. As mulleres xornalistas e comunicadoras, seguen a escoitar que os seus logros se deben a factores alleos á súa intelixencia ou esforzó e reciben máis insultos focados no seu físico, algo que tamén sofren os seus compañeiros homes, pero en menor medida.
Por moi malo que nos pareza, o cuestionamento da valía intelectual das mulleres segue existindo.
3.- Non teño referencias familiares, agás a miña avoa, que leva anos involucrada nunha irmandade relixiosa, recadando cartos para a festividade do santo que representa a irmandade. Cóntame que a axuda a desconectar da vida cotiá e tamén lles demostra ás xeracións máis novas que involucrarse en algo sempre é gratificante, e que tamén axuda a manter vivas as tradicións.
4.- Nas franxas de 20-30, 30-40 e 40-50 anos leran na escola ou no instituto debido aos programas educativos obrigatorios de Lingua Galega e Literatura, a Rosalía de Castro.
Nas franxas 50-60 anos e máis de 60, xa non puiden atopar a ninguén.
Conclusión.- Que a lectura obrigatoria cumpre unha función académica pero falla en xerar un hábito de lectura na vida adulta. O feito de que en 64 edicións do Día das Letras Galegas, sexa só oito as mulleres homenaxeadas, esto quere decir que sufriron invisibilidade: por escribir nunha lingua historicamente minorizada e por seren mulleres, xa que os medios e as institucións non as promocionaron no seu día.
DANIELA 3º ESO B nº 8
1. Rabuda, rebeldía, muller libre e feminista. Alegría.
Non me gustan as inxusticias, e cando as vexo rebelome con vehemencia.
Considerome tamén alegre, gustame disfrutar as cousas e aproveitar todo.
2. Penso que algo cambiaron, pero aínda queda moito por facer. As tarefas da casa e o coidado dos fillos non e unha tarefa compartida a partes iguais.
Temos unha carga que nunca se ten en conta.
3. Miña nai, axudaba na súa parroquia, incluso daba clase de catecismo.
Sempre me anima a que faga algo similar, dime que aparte de axudar os demais, axuda a sentirte ben contigo mesmo, que estás facendo algo útil na vida.
4. Case todos leeron algo de Rosalía de Castro. Emilia Pardo Bazán. Máis a xente de 40-50, 50-60 que outras franxas de idades
Lucía. 1ºC BACH, Nº 11
Despois de escoitar a canción Begoñísima, identifícome coa frase "a loita por un mundo máis xusto" porque penso que todas as persoas debemos intentar mellorar a sociedade e axudar aos demais cando sexa posible. Tamén me gustou porque reflicte valores como a solidariedade, a igualdade e o compromiso, que estiveron moi presentes na vida de Begoña Caamaño.
Creo que desde 1990 as cousas melloraron bastante. Hoxe hai máis mulleres ocupando cargos importantes na política, na ciencia, nos medios de comunicación e en moitos outros ámbitos. Porén, aínda seguen existindo prexuízos e situacións de desigualdade. Ás veces continúase valorando máis a aparencia das mulleres que o seu traballo ou capacidade profesional. Por iso considero que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo necesaria na sociedade actual, aínda que se avanzou moito respecto ao pasado.
Un familiar meu contoume que participou durante a súa xuventude nun grupo parroquial da súa parroquia. Organizaban reunións, convivencias, excursións e campamentos de verán. O máis importante da súa experiencia foi aprender a convivir con outras persoas, traballar en equipo e colaborar en actividades solidarias. Tamén destacou que aquelas experiencias lle axudaron a madurar e a comprender mellor os problemas doutras persoas.
SAMANTHA FUENTES HERRERA 4ºC 8
Martín Vázquez Martínez 3ºB, Nº27, ESO
-Identifícome con "Túa alegría por bandeira, nos ollos a rebeldía" porque creo que se pode luchar polo que é justo sen perder o optimismo e a sonrisa.
-Aínda que as cousas evolucionaron, a reflexión de Begoña segue sendo necesaria. Hoxe en día, as mulleres seguen atopando 'teitos de cristal' e, en moitos ámbitos, o seu valor intelectual aínda se ve cuestionado fronte ao dos homes.
-Ninguén da miña familia foi a algún tipo de grupo parecido.
-Preguntei a 5 persoas da miña familia e isto foi o que responderon:
Persoa 1 (30 anos): Ledicia Costas
Persoa 2 (35 anos): Begoña Caamaño
Persoa 3 (50 anos): Yolanda Castaño
Persoa 4 (57 anos): María Victoria Moreno
Persoa 5 (91 anos): Rosalía de Castro
A miña conclusión é que mentres as persoas maiores seguen tendo como referente principal a Rosalía de Castro, as xeracións máis novas coñecen a unha diversidade maior de autoras contemporáneas. Isto demostra que a literatura escrita por mulleres en Galicia está moi viva e que, grazas a figuras como Begoña Caamaño, o papel da muller nas nosas letras segue gañando a visibilidade que merece.
Daniela Lorenzo Canle 2-ESO
Despois de escoitar a canción identifícome coa frase "ser quen es". Gustoume porque creo que é importante non cambiar para agradar aos demais e sentirse orgulloso da propia forma de ser.
Penso que desde 1990 as cousas melloraron bastante porque hoxe hai máis igualdade entre homes e mulleres e hai máis oportunidades para todos. Porén, esta reflexión segue sendo necesaria porque aínda existen prexuízos e situacións nas que as mulleres teñen que demostrar máis a súa capacidade para recibir o mesmo recoñecemento que os homes. Por iso é importante seguir traballando pola igualdade.
Falei coa miña avoa, que participou nun grupo parroquial durante a súa adolescencia. Contoume que facían reunións semanais, convivencias e actividades solidarias. O que máis destaca desa experiencia é que aprendeu a traballar en equipo, a axudar ás persoas que o necesitaban e a facer amizades que aínda conserva hoxe.
Enquisa:
Persoa de 25 anos: Rosalía de Castro.
Persoa de 35 anos: Ledicia Costas.
Persoa de 45 anos: Fina Casalderrey.
Persoa de 55 anos: Rosalía de Castro.
Persoa de 68 anos: Xohana Torres.
Conclusión: A escritora máis coñecida entre as persoas ás que preguntei foi Rosalía de Castro. Tamén aparecen autoras máis actuais como Ledicia Costas e Fina Casalderrey.
Nome: Julia
N.º: 2
Curso: 1.º Bacharelato
1. Despois de escoitar a canción “Begoñísima”, identifícome coa frase que fala de “andar sempre cara adiante”. Gustoume porque transmite a idea de loitar polos propios ideais, non renderse ante as dificultades e intentar mellorar a sociedade. Paréceme unha mensaxe moi relacionada coa vida de Begoña Caamaño.
2. Penso que desde 1990 houbo avances importantes na igualdade entre homes e mulleres. Hoxe en día as mulleres teñen máis visibilidade e máis oportunidades en moitos ámbitos profesionais. Porén, considero que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo necesaria porque aínda existen prexuízos, desigualdades salariais e situacións nas que as mulleres teñen que demostrar máis a súa valía para recibir o mesmo recoñecemento que os homes. Por iso é importante continuar traballando pola igualdade real.
3. Falei cun familiar que participou durante a súa adolescencia nun grupo parroquial. Comentoume que realizaban reunións semanais, convivencias e campamentos de verán. O máis importante da súa experiencia foi aprender valores como a solidariedade, o compañeirismo e o compromiso cos demais. Ademais, destacou que aquelas actividades lle axudaron a madurar, facer amizades e implicarse en accións de voluntariado.
4. Enquisa sobre escritoras galegas:
* Persoa de 20-30 anos: Rosalía de Castro.
* Persoa de 30-40 anos: Ledicia Costas.
* Persoa de 40-50 anos: Fina Casalderrey.
* Persoa de 50-60 anos: Rosalía de Castro.
* Persoa maior de 60 anos: Begoña Caamaño.
Conclusións:
A escritora máis coñecida segue sendo Rosalía de Castro, xa que foi mencionada por varias persoas de diferentes idades. Tamén observei que as persoas máis novas coñecen autoras actuais como Ledicia Costas, mentres que as xeracións máis veteranas identifican escritoras que estudaron ou leron durante máis tempo. Isto demostra a importancia de seguir difundindo a literatura galega e dando a coñecer novas autoras.
Gustoume coñecer mellor a figura de Begoña Caamaño porque foi unha muller comprometida coa cultura, coa lingua galega e coa defensa da igualdade e da xustiza social.
Miña avoa sí tuvo relación con algún grupo parroquial, ela foi catequista no seu pobo, en Melide, no convento dos Pasionistas, garda moi bos recordos xa que pasaba tamén alí moitas tardes xogando.
Na enquisa que fixen , a escritora en galego sobre a que máis leron foi Rosalía de Castro, na xente entre 40 e 60 anos e Ledicias Costas a máis leída na xente entre 20 e 30 anos.
Ana Nº15 2ºC ESO
1. Despois de escoitar a canción “Begoñísima”, identifícome coa frase que fala de “andar sempre cara adiante”. Gustoume porque transmite a idea de loitar polos propios ideais, non renderse ante as dificultades e intentar mellorar a sociedade. Paréceme unha mensaxe moi relacionada coa vida de Begoña Caamaño.
2. Penso que desde 1990 houbo avances importantes na igualdade entre homes e mulleres. Hoxe en día as mulleres teñen máis visibilidade e máis oportunidades en moitos ámbitos profesionais. Porén, considero que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo necesaria porque aínda existen prexuízos, desigualdades salariais e situacións nas que as mulleres teñen que demostrar máis a súa valía para recibir o mesmo recoñecemento que os homes. Por iso é importante continuar traballando pola igualdade real.
3. Falei cun familiar que participou durante a súa adolescencia nun grupo parroquial. Comentoume que realizaban reunións semanais, convivencias e campamentos de verán. O máis importante da súa experiencia foi aprender valores como a solidariedade, o compañeirismo e o compromiso cos demais. Ademais, destacou que aquelas actividades lle axudaron a madurar, facer amizades e implicarse en accións de voluntariado.
4. Enquisa sobre escritoras galegas:
* Persoa de 20-30 anos: Rosalía de Castro.
* Persoa de 30-40 anos: Ledicia Costas.
* Persoa de 40-50 anos: Fina Casalderrey.
* Persoa de 50-60 anos: Rosalía de Castro.
* Persoa maior de 60 anos: Begoña Caamaño.
Conclusións:
A escritora máis coñecida segue sendo Rosalía de Castro, xa que foi mencionada por varias persoas de diferentes idades. Tamén observei que as persoas máis novas coñecen autoras actuais como Ledicia Costas, mentres que as xeracións máis veteranas identifican escritoras que estudaron ou leron durante máis tempo. Isto demostra a importancia de seguir difundindo a literatura galega e dando a coñecer novas autoras.
Gustoume coñecer mellor a figura de Begoña Caamaño porque foi unha muller comprometida coa cultura, coa lingua galega e coa defensa da igualdade e da xustiza social.
DANIELA ESPIÑEIRA 1A BACH
Na canción Begoñísima, chamóume moito a atención a frase "Defendendo a igualdade", xa que eu tamén estou de acordo coa igualdade.
Penso que esa reflexión é necesaria xa que non toda a gente pensa igual que esta señora, e esta señora pensa correctamente sobre este tema, entón a xente necesita a reflexión para cambiar a súa forma de pensar nesta ocasión.
Non coñezo a ninguén na miña familia que tivera na súa adolescencia ou xuventude relación con algún grupo parroquial que lle axudou a pensar, busquei na miña familia cercana pero ninguén participou, o sinto, pero se tivera que responder eu diría que o máis importante foi a manera da que pensan despois da parroquia.
Xa fixen a enquisa, e case todos dijeron Rosalía de Castro, eu o entendín xa que é a máis famosa. Eu tamén diría Rosalía de Castro, é Unha das piucas que coñezo.
Iván Ramos López Nº20 2ºB ESO
Da canción "Begoñísima", identifícome coa idea de defender aquilo no que se cre e de non quedar indiferente diante das inxustizas. Paréceme unha mensaxe moi actual porque moitas veces é máis cómodo non implicarse.
En relación co texto de 1990, penso que moitas cousas cambiaron para mellor e que hoxe as mulleres teñen máis oportunidades e visibilidade en moitos ámbitos profesionais. Con todo, sigo considerando necesaria esta reflexión porque aínda existen prexuízos, comentarios e situacións nas que se cuestiona máis o traballo dunha muller ou se valoran aspectos da súa imaxe por riba da súa capacidade. Por iso creo que a igualdade real aínda require esforzo e concienciación por parte de toda a sociedade.
Na miña familia, a persoa coa que falei foi a miña nai. Ela foi catequista durante varios anos e participou, xunto cos meus tíos, en distintas actividades organizadas pola parroquia. Entre elas destaca a colaboración coa asociación Boa Noite, realizando voluntariado e axudando a persoas que o necesitan. Ademais, a miña nai fai cada ano un mercadillo solidario para recadar fondos para esta. O que máis destaca da súa experiencia son as persoas tan maravillosas que coñeceu, a importancia de axudar aos demais e sobre todo, todo o que aprendeu convivindo con persoas de diferentes realidades.
Na enquisa que realicei, as respostas foron as seguintes: unha persoa de entre 20 e 30 anos mencionou a Rosalía de Castro; unha de entre 30 e 40 anos citou a Ledicia Costas; unha de entre 40 e 50 anos tamén lembrou a Rosalía de Castro; unha de entre 50 e 60 anos mencionou a Fina Casalderrey; e unha persoa maior de 60 anos falou de María Mariño. A conclusión que saco é que Rosalía de Castro continúa sendo a escritora galega máis coñecida entre distintas xeracións, isto pode ser xa que é a que máis se menciona nos estudos, pero tamén existen outras autoras importantes.
MARTINA N5 1C BACH
Aitana Jarazo nº14 1ºD ESO
Canción "Begoñísima" a frase coa que mais me identifico é "querémoste sempre, como eres: muller libre, feminista, a túa alegría por bandeira". Escollina porque transmite valores que considero moi importantes na sociedade actual.Ser unha mujer libre significa poder tomar decisións propias, expresar as ideas sen medo e vivir de acordo con propios principios. Ademais, o feminismo representa a loita pola igualdade e polo respecto entre todas as persoas.
Por outra parte, creo que desde 1990 as cousas cambiaron bastante e hoxe as mulleres teñen máis oportunidades e visibilidades en moitos ámbitos profesionais. Aínda existen desigualdades e prexuízos que fan que ás veces teñan que demostrar máis ca os homes para conseguir o mesmo recoñecemento. Penso que a sociedade avanzou, pero aínda queda moito camiño por percorrer para conseguir unha igualdade real entre homes e mulleres.
Miña nai tivo unha experiencia relacionada durante a súa adolescencia. Participou no grupo XMV (Xuventudes Marianas Vicencianas) do Colexio Santa luisa de Marillac. Neste grupo realizaban reunións, convivencias, campamentos e actividades solidarias que lles permitían compartir experiencias e aprender valores importantes. O máis importante daquela etapa foi que lle serviu para facer amizades moi especiais, traballar en equipo e gañar confianza en si mesma.Esta experiencia foi moi positiva para a súa formación persoal, xa que lle ensinou valores como a solidariedade o importancia de colaborar para construír unha sociedade mellor.
Por outra banda, preguntei a cinco persoas de diferentes idades por unha escritora galega que lesen ao longo da súa vida e as respostas foron variadas, pero a maioría coñecían a Rosalía de Castro porque é unha das figuras máis importantes da literatura galega e moita xente a estudou no colexio, e Ledicia Costas. Con esta actividades decateime de que existen moitas mulleres que contribuíron á cultura galega a través da literatura é moi importante coñecelas e valorar o seu traballo para que non quede no olvido.
1.“sen pelos na lingua” porque se pode dicir o que se pensa libremente sempre con boas formas.
“nos ollos a rebeldía” defender as miñas ideas con seguridade.
2. Penso que desde 1990 cambiaron algunhas cousas, actualmente hai máis igualdade ca antes ,mais mulleres ocupan postos importantes. Pero, aínda hai situacións nas que ás mulleres non se lles dá o mesmo valor ca aos homes. Por exemplo, ás veces é máis importante o seu aspecto físico ca á súa intelixencia. Por iso, esta reflexión de Begoña Caamaño segue sendo importante porque a igualdade real aínda non está totalmente conseguida .
3. A miña nai, Estudiou nun colexio de monxas e alí ensinábanlle a axudar aos demais. Tamén ía a retiros espirituais , onde pasaba tempo con máis xente da súa idade, falaban, reflexionaban e coñecíanse mellor. Ademais, ía a catecismo para prepararse para a confirmación. Alí tamén tiña o seu grupiño, facían actividades e aprendía cousas sobre a fe e sobre como comportarse cos demais. En xeral, todo isto serviulle para facer amizades e aprender a ser mellor persoa.
4. Na miña enquisa, todas as persoas ás que preguntei, independentemente da súa idade, mencionaron a Rosalía de Castro, aínda que na maioría dos casos leran só algún texto aillado e non obras completas. Isto fai pensar que Rosalía de Castro é a escritora galega máis coñecida .
Lola-Nº 2-3ºB ESO
1- "a que non cala, a que non dobra" Identificarse con alguén que usa a voz.
2- É innegable que houbo avances: hoxe hai mulleres en postos de responsabilidade que antes lles estaban vedados, existen leis de igualdade, e socialmente xa non se acepta tan abertamente ese discurso. Moitas das cousas que Begoña escribía entón serían consideradas inaceptables se se dixeran en público hoxe.
3-Falei cun familiar que na súa mocidade, nos anos 70-80, participou nun grupo parroquial xuvenil organizado por un cura ou por frades comprometidos socialmente, nun contexto parecido ao que viviu Begoña Caamaño en Coia.
O que máis lle marcou foi:
As reunións de debate onde se falaba de problemas do barrio, da sociedade, da fe desde un punto de vista crítico
As convivencias e campamentos, onde aprendeu a escoitar e a respectar opinións diferentes.
4-A gran maioría das persoas, cando pensa en escritoras galegas, só recorda a Rosalía de Castro, o que demostra que a presenza das mulleres na educación literaria galega foi moi limitada durante décadas.
As persoas máis novas teñen máis dificultade para nomear escritoras, o que pode parecer raro pero ten explicación: lense menos libros en xeral e os que se len en galego adoitan ser os obrigatorios do instituto, onde as autoras están infrarrepresentadas.
Sergio Sánchez Frade N21 1C Bach
Martín Rodríguez Novo 1°B BACH N19 2. Reflexión
Na miña opinión, desde 1990 a situación das mulleres mellorou bastante, xa que hoxe teñen máis oportunidades e recoñécese mellor o seu traballo e a súa capacidade. Con todo, esta reflexión segue sendo necesaria porque aínda existen situacións nas que se valora máis a aparencia dunha muller ca a súa intelixencia ou profesionalidade. Por iso, é importante seguir avanzando cara á igualdade.
3. Experiencia familiar
Un familiar contoume que participou nun grupo parroquial durante a súa xuventude. Alí facían reunións, convivencias e campamentos nos que aprendían valores como a solidariedade e o respecto. O que máis destaca da experiencia é que lle axudou a facer amizades e a preocuparse máis por axudar aos demais.
4. Enquisa
Preguntei a cinco persoas de diferentes idades e a maioría mencionou a Rosalía de Castro. Outras persoas nomearon a Ledicia Costas e a Xela Arias. A conclusión é que Rosalía segue sendo a escritora galega máis coñecida, aínda que tamén se coñecen autoras máis actuais.
1.- Me quedo con la frase "e nos camiños da vida/sementas mil amizades", porque considero que eso es lo que venimos a hacer en la vida. Nuestra existencia se basa en vivir los unos con lo otros, por lo que hacer amistades a lo largo de nuestra vida es algo fundamental para ser felices y plenamente humanos.
2.-Creo que las cosas han cambiado mucho, pero todavía queda trabajo por hacer.
Desde 1990 se han producido muchísimos avances. Por ejemplo, hoy en día hay muchas más mujeres en puestos de gran importancia, así como en los medios y en la vida pública. La igualdad está garantizada por ley los comentarios machistas ya no se aceptan como antes por la mayoría de la sociedad. Sin embargo, incluso en la actualidad, muchas mujeres siguen soportando actitudes sexists por personas retrógradas, además de que muchas veces parece que tienen que demostrar más que el resto.
3.- No hubo nadie en mi familia que estuviese dentro de un grupo parroquial.
4.- Mis conclusiones son que las personas de mayor edad, a partir de los 25-30 años, solo conocen las autoras gallegas clásicas (Rosalía de Castro y Emilia Pardo Bazán, que no escribió en gallego pero la mencionaban igual). Sí que es verdad que entre la gente joven aparecían nombres de autoras más modernas, probablemente por la fuerza que se le da actualmente a dar mujeres escritoras en el colegio. Entre los menores de 25 años aparecían autoras como Ledicia Costas, Luísa Villalta o Yolanda Castaño, que forman parte del currículo educativo de la ESO.
ALEJANDRO MUIÑO GARCÍA 1ºC BACH Nº 15
Identifícome coa idea de loitar polo que un considera xusto e importante. Gustoume porque transmite forza, compromiso e a importancia de defender as propias ideas.
Creo que as cousas melloraron desde 1990 e que hoxe hai máis igualdade entre homes e mulleres en moitos ámbitos. Porén, sigo pensando que esta reflexión é necesaria porque aínda existen prexuízos e situacións nas que as mulleres vense victimas de pensamentos machistas o estereotipos de xénero .Por iso é importante seguir traballando pola igualdade.
O meu pai participou durante a súa xuventude dando clases de catequese na igrexa de San Pedro, que estaba preto da súa casa. Foi unha experiencia moi positiva para el e garda un bo recordo do ambemte de compañeirismo que había entre os participantes.
Claudia sánchez Rivas 1D bach
Hugo Linares Iglesias nº. 9 1ºB Bach
1. A frase coa que máis me identifico é a que fala de brindar polas que loitan e polas que veñen detrás, porque creo que resume moi ben o espírito de todo o que traballamos sobre Begoña Caamaño.
Como estudante de 1º de Bacharelato, síntome parte desa xeración "que vén detrás". As mulleres que loitaron antes que nós, como Begoña, abríronnos un camiño que nós temos a responsabilidade de seguir e de ampliar. Non podemos dar por feito o que elas conseguiron, temos que coñecer a súa historia e seguir avanzando.
Ademais, conéctame coa conclusión que saquei na enquisa da pregunta 4: se a xente case non coñece escritoras galegas, é porque aínda non lles damos o lugar que merecen. Brindar por elas é tamén lembrar o seu traballo e non deixalo caer no esquecemento.
2. Na miña opinión, desde 1990 cambiaron algunhas cousas, pero non todas. Hoxe en día hai máis mulleres en postos importantes, nos medios de comunicación, na política ou nas empresas, e iso é innegable. Pero creo que moitas das cousas das que fala Begoña Caamaño seguen pasando, aínda que de forma máis disimulada.
Por exemplo, aínda se cuestiona a capacidade das mulleres en certos traballos, ou se valora máis o seu aspecto físico que o seu traballo real. Nas redes sociais vese moito isto: unha muller pode facer algo moi bo profesionalmente e os comentarios van sobre como está ou como vai vestida. Parece que mudou a forma, pero non tanto o fondo.
Por iso creo que esta reflexión segue sendo totalmente necesaria hoxe en día. Non podemos pensar que o problema está resolto só porque hai máis visibilidade. Mentres siga habendo desigualdade real, hai que seguir falando diso.
3. Falei coa miña avoa, que me contou que de moza participou nun grupo parroquial da súa aldea. Reuníanse unha vez á semana co cura e con outros mozos e mozas da zona para falar de valores, de como axudar aos demais e de como ser mellores persoas na comunidade.
Organizaban convivencias no verán e algunhas actividades para axudar a xente maior do pobo, como facerlles a compra ou acompañalos. Segundo ela, aquilo ensinoulle a escoitar aos demais e a traballar en grupo, algo que di que lle serviu para toda a vida. Tamén fixo amizades que aínda conserva hoxe.
O máis importante que me transmitiu é que aquel grupo lle deu un sentido de responsabilidade cara aos demais que non aprendeu na escola, senón na práctica, convivindo e comprometéndose.
4. Fixen a enquisa a cinco persoas de diferentes idades e estes foron os resultados: Entre 20 e 30 anos: coñecía a Ledicia Costas, que lera nun instituto. Entre 30 e 40 anos: mencionou a Marilar Aleixandre, por un libro de lectura obrigatoria. Entre 40 e 50 anos: citou a Rosalía de Castro, que aprendera no colexio. Entre 50 e 60 anos: tamén dixo Rosalía de Castro, non lembraba ningunha outra. Máis de 60 anos: non soubo dicir ningunha escritora en galego concretamente.
A conclusión que saco é que hai pouca diversidade no coñecemento de escritoras galegas e que case todo o que a xente coñece vén das lecturas obrigatorias do colexio ou do instituto. Fóra diso, poucas persoas leron por conta propia a unha muller que escribise en galego. Isto demostra que aínda queda moito por facer para dar visibilidade ás escritoras galegas, e que iniciativas como o Día das Letras Galegas son importantes para iso.
1. A frase coa que máis me identifico é "Querémoste como es" xa que reivindica que todos somos diferentes e o respeto e aceptación das persoas tal e como son.
2. Penso que dende 1990 as cousas melloraron significativamente xa que hoxe as mulleres teñen máis oportunidades e recoñecemento. Non obstante, seguen existindo as desigualdades e os prexuízos polo tanto a reflexión de Begoña segue sendo necesaria. É esencial valorar ás persoas polo traballo, capacidade e esforzo, independentemente de se son homes ou mulleres.
3. Un tio avó contoume que pertenceu a un grupo parroquial de xoven e que o que máis lle gustaba era coñecer xente semellante a el e as actividades solidarias que realizaban.
4.
20-30 Rosalía de Castro
30-40 Ledicia Costas
40-50 Rosalía de Castro
50-60 Rosalía de Castro
+60 Rosalía de Castro
Conclusión: A autora máis coñecida segue sendo Rosalía de Castro, o que demostra a súa importancia na nosa literatura. Sen embargo hai outras moitas autoras relevantes e coñecidas.
Nerea Diéguez Rodríguez 1D N2 BACH
1- Identificome coa frase “coa alegría por bandeira”, xa que penso que hay que mirar con boa cara todas as cousas ainda que as veces non saían como queremos.
2- Penso que desde 1990 cambiaron bastante as cousas e que hoxe as mulleres teñen máis oportunidades e recoñecemento en moitos ámbitos profesionais. Por exemplo, hai máis mulleres en postos importantes, no xornalismo, na política ou na ciencia, e a sociedade está máis concienciada sobre a igualdade.
Pero tamén creo que esta reflexión segue sendo necesaria na actualidade, porque aínda existen situacións nas que as mulleres teñen que demostrar máis ca os homes para que se valore o seu traballo. Por iso, o texto de Begoña Caamaño continúa sendo importante, xa que lembra que a igualdade real aínda non está completamente conseguida.
3- Non hai ninguén na miña familia que formara parte dun grupo parroquial na súa xuventude.
4- A persoa de 20 anos dixome Marilar Aleixandre, a de 30 dixome Ledicia Costas e as de 40, 50 e 60 dixeronme a Rosalía de Castro. A conclusión que saco disto é que actualmente as escritoras galegas teñen máis visibilidade, mentre que antes so se coñecían escritoras clásicas estudadas na escola.
Diego Chantrero Piñeiro Nº:3 1ºB BACH
As frases que me gustaron foron:
“nos teus abrazos son abrigo”
“nos caminos da vida, sementas mil amizades”
“vestidiña listiña, defendendo a igualdade”
E un canto de admiración e gratitude a Begoña Caamaño, como un referente de libertade, cultura, feminismo e humanidade.
3. A miña nai tivo relación coa parroquia, onde ademáis foi monaguillo e os sábados ían o asilo de Santo Domingo en Ourense a axudarlle as persoas que alí vivían a darlles de comer, a falar con elas.
Ademáis ía a convivencias a León, a Astorga co colexio Santa Teresa de Vedruna, Carmelitas.
4. O meu pai leeo moitos libros en galego igual que a miña nai, entre eles a Esmorga de Eduardo Blanco Amor, Os vellos non deben enamorarse de Castelao, Memorias dun neno labrego de Xose Neira Vilas, Os libros arden mal de Manuel Rivas
1.Me gusto la frase “las rúas de Compostela berrando por las mujeres” ya que está defendiendo a las mujeres y queriendo igualdad y defendiendo el feminismo.
2.Pienso que desde 1990 las cosas mejoraron bastante porque hoy las mujeres tienen mas oportunidades y visibilidad en muchos ámbitos profesionalea. Por eso, sigo considerando necesaria esta reflexión porque todavia existen prejuicios, desigualdades salariales y situaciones en las que las mujeres tienen que demostrar mas su valor para obtener el mismo reconocimiento que los hombres.
3.No encontre a nadie en mi familia que tuviera relación con algun grupo parroquial.
4.Persona de 25 años: Rosalía de Castro.
Persona de 35 años: Ledicia Costas.
Personade 45 años: Fina Casalderrey.
Persona de 55 años: Rosalía de Castro.
Persona de más de 60 años: María Xosé Queizán.
YAGO SANCHEZ QUINDIMIL 1D BACH
Ainhoa Reimundez Domínguez 1A Bach N 21
1 Unha frase coa que me identifico é radicalmente vital. Gustoume porque creo que significa vivir a vida con ganas, ilusión e sendo fiel ás túas ideas. Paréceme unha forma moi bonita de describir a Begoña Caamaño, xa que foi unha persoa comprometida co que pensaba e loitou por un mundo máis xusto. Ademais, penso que todos deberiamos intentar vivir así, aproveitando as oportunidades e defendendo aquilo no que cremos.
2 Eu creo que desde 1990 as cousas cambiaron bastante. Hoxe en día as mulleres teñen máis oportunidades para estudar, traballar e ocupar cargos importantes. Tamén hai máis conciencia sobre a igualdade entre homes e mulleres. Aínda así, penso que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo necesaria. En ocasións aínda se xulga máis ás mulleres polo seu aspecto físico ou ponse en dúbida a súa capacidade profesional. Ademais, seguen existindo situacións de desigualdade en moitos ámbitos da sociedade. Por iso creo que avanzamos moito, pero que aínda queda camiño por recorrer para conseguir unha igualdade real entre homes e mulleres.
3 Falei coa miña nai, que cando era adolescente participou nun grupo parroquial da súa vila. Facían reunións, convivencias e tamén algunhas actividades solidarias. Ela contoume que alí aprendeu a traballar en equipo, a respectar as opinións dos demais e a axudar ás persoas que o necesitaban. Tamén fixo amizades moi boas que conservou durante moitos anos. Segundo ela, foi unha experiencia moi importante porque a axudou a madurar e a ser máis responsable.
4 Preguntei a cinco persoas de diferentes idades que me dixesen o nome dunha escritora galega que leran ao longo da súa vida. As respostas foron bastante variadas, aínda que a maioría mencionaron a Rosalía de Castro. As persoas máis novas tamén coñecían autoras máis actuais, como Xela Arias. A conclusión que saco desta enquisa é que Rosalía de Castro segue sendo a escritora galega máis coñecida entre persoas de todas as idades. Tamén me decatei de que as xeracións máis novas coñecen cada vez máis escritoras contemporáneas grazas ao colexio e ás actividades culturais. Penso que isto é algo positivo porque axuda a dar visibilidade ao traballo das mulleres na literatura galega e a descubrir novas autoras ademais das máis coñecidas.
1- Brindaremos pola vida. Creo que é simplemente unha forma de apreciar o feito de vivir.
2- Creo que as cousas cambiaron, e moito para mellor, pero aún é necesaria a reflexión na sociedade actual, pero xa non soamente nun sentido. Compre aplicalo tanto a homes como a mulleres na sociedade actual desde o meu punto de vista.
3- Pois eu mesmo son quen na miña adolescencia xunteime cun grupo parroquial e participei en actividades. Creo que son unha forma moi bonita de conectar con outra xente e coñecer versiones da vida que non podría haber coñecido doutra forma.
4- Rosalía de Castro; Rosalía de Castro; Emilia Pardo Bazán; María Xosé Queizán; Rosalía de Castro. Con esta enquisa chego á conclusión de que aos que preguntei buscaron os camiños fáciles para responder, xa que coñecen moitos outros.
FERNANDO MARIÑO BLANCO Nº11 1ºB BACH
A:
1- Les hizo reflexionar sobre cómo las actitudes de los padres afectan en la de los hijos.
2- "Historias de las mujeres casadas". Porque le enganchó mucho a la lectura ya que la hizo pensar.
B:
1- Vicente Clavel Andrés
2- La biblia.
3- El principito
4- Porque basan sus creencias en libros sagrados (la Biblia, el Corán y el Torá)
5- Ryoki Inoue
6- Juan Ramón Jiménez
7- Ninguno
8- Procede del griego «ta biblía»
9- Padre rico padre pobre (1 hasta lo que va de 2026)
10- Diario de Ana Frank, por su dureza; Alicia en el País de las Maravillas, por el gran trasfondo que deja; El principito, porque es simple pero deja un gran aprendizaje.
11- El nombre del género no lo sé si es, pero de misterios, donde tienes que ir resolviendo acertijos para poder leer el libro.
12- Pues no sabría qué decirle, la verdad.
FERNANDO MARIÑO BLANCO Nº11 1ºB BACH
1- Creo que la clase de reli sirve porque cuando nos presenta alguna obra ya sea película o libro te hace pensar sobre pensar, cómo es la vida en otras partes del mundo y cómo la viven otras personas.
2- Precisamente le diría exactamente lo mismo que arriba porque es lo que más creo que merece la pena de apuntarse a la asignatura.
FERNANDO MARIÑO BLANCO Nº11 1ºB BACH
1. Despois de escoitar a canción "Begoñísima", a frase coa que máis me identifico é "non deixes nunca de loitar". Gústame porque transmite a idea de esforzarse polos propios ideais e non renderse ante as dificultades. Creo que esta mensaxe reflicte moi ben a personalidade de Begoña Caamaño, unha muller comprometida coa xustiza e coa defensa dos dereitos das persoas.
2. Penso que desde 1990 as cousas melloraron bastante en relación coa igualdade entre homes e mulleres. Hoxe en día hai máis oportunidades para as mulleres en moitos ámbitos profesionais e sociais. Porén, aínda existen situacións de discriminación, desigualdade salarial e estereotipos de xénero. Por iso considero que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo necesaria na sociedade actual, xa que a igualdade real aínda non está completamente conseguida.
3. Na miña familia falei cun tío que participou durante a súa adolescencia nun grupo parroquial. Comentoume que realizaban reunións semanais, convivencias e campamentos de verán. Segundo el, estas actividades axudárono a facer amizades, aprender valores como a solidariedade e o respecto, e colaborar en campañas de axuda a persoas necesitadas. Recorda esa etapa como unha experiencia moi positiva que influíu na súa maneira de entender a vida.
4. Enquisa sobre escritoras galegas:
* Persoa entre 20 e 30 anos: Ledicia Costas.
* Persoa entre 30 e 40 anos: Rosalía de Castro.
* Persoa entre 40 e 50 anos: Fina Casalderrey.
* Persoa entre 50 e 60 anos: Rosalía de Castro.
* Persoa maior de 60 anos: Emilia Pardo Bazán.
Conclusións:
A escritora máis coñecida segue sendo Rosalía de Castro, especialmente entre as persoas de máis idade. As xeracións máis novas coñecen tamén autoras actuais como Ledicia Costas. Isto demostra que a literatura galega conta con escritoras de distintas épocas que continúan sendo lidas e valoradas. Ademais, a enquisa amosa a importancia de seguir difundindo a obra das escritoras galegas para que sexan coñecidas polas novas xeracións.
Carmen Fuertes López
1ºBACH C
A frase coa que máis me identifico é "sempre adiante" porque transmite forza, esforzo e ganas de superar as dificultades sen renderse.
Creo que a situación mellorou moito desde 1990, xa que as mulleres teñen máis oportunidades e recoñecemento. Aínda así, seguen existindo algunhas desigualdades e prexuízos, polo que esta reflexión continúa sendo importante na sociedade actual.
Un familiar participou nun grupo parroquial durante a súa xuventude. O que máis recorda son os campamentos, as convivencias e as actividades solidarias. Grazas a esa experiencia aprendeu valores como o compañeirismo, a solidariedade e o respecto aos demais.
20-30 anos: Rosalía de Castro.
30-40 anos: Rosalía de Castro.
40-50 anos: Fina Casalderrey.
50-60 anos: Rosalía de Castro.
Máis de 60 anos: Rosalía de Castro.
Conclusión: A maioría das persoas mencionaron a Rosalía de Castro, o que demostra que segue sendo a escritora galega máis coñecida e valorada. Tamén aparecen outras autoras importantes, aínda que son menos coñecidas entre a poboación.
Pablo Frade Prieto 1ºC BACH
Tomás Sánchez Morán – 1ºB Bachillerato
Identifícome coa idea de defender aquilo que consideramos xusto, porque penso que é importante ter criterio propio.
Creo que a situación mellorou desde 1990, pero aínda quedan cousas por cambiar. Por iso esta reflexión segue sendo necesaria.
Un familiar participou nun grupo parroquial e destaca o compañeirismo, as actividades e a axuda aos demais.
A maioría das persoas ás que preguntei mencionaron a Rosalía de Castro. Conclúo que segue sendo a escritora galega máis coñecida.
Da canción Begoñísima identifícome coa frase "a loita continúa", porque penso que é importante non rendirse e seguir defendendo aquilo que consideramos xusto.
Creo que desde 1990 cambiaron moitas cousas e hoxe existe máis igualdade entre homes e mulleres. Porén, esta reflexión segue sendo necesaria porque aínda hai situacións nas que as mulleres teñen que demostrar máis a súa capacidade ou sofren prexuízos.
A miña nai contoume que participou nun grupo parroquial cando era adolescente. Facían reunións, convivencias e actividades solidarias. O que máis destaca é que aprendeu valores como a amizade, a responsabilidade e a importancia de axudar aos demais.
Na miña enquisa apareceron nomes como Rosalía de Castro, Ledicia Costas e Marilar Aleixandre. A conclusión que saco é que as persoas maiores coñecen máis autoras clásicas, mentres que as máis novas adoitan coñecer escritoras actuais que len na escola.
Nome: Pedro Ramilo Liste
Número: 16
Curso: 1ºB Bachillerato
. Da canción Begoñísima identifícome coa frase non deixar nunca de loitar. Gustoume porque transmite a idea de defender aquilo no que se cre e de traballar por unha sociedade máis xusta, algo que tamén caracterizou a Begoña.
2. Penso que desde 1990 cambiaron moitas cousas e que as mulleres teñen hoxe máis oportunidades e recoñecemento profesional. Por iso aínda existen situacións nas que se xulga máis ás mulleres polo seu aspecto ou se cuestionan os seus logros. Por iso considero que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo necesaria na actualidade para avanzar cara a unha igualdade real.
3. Un familiar contoume que participou durante a súa adolescencia nun grupo parroquial no que realizaban reunións, convivencias e campamentos. O máis importante da súa experiencia foi aprender a traballar en equipo, a axudar ás demais persoas e a crear amistades que cainda conserva durante moitos anos.
4. Enquisa:
Ledicia Costas, Rosalía de Castro, Fina Casalderrey, Rosalía de Castro e Xohana Torres.
A autora máis coñecida segue sendo Rosalía de Castro, pero as persoas máis novas tamén coñecen e len escritoras galegas actuais. Isto demostra que a literatura escrita por mulleres en galego ten cada vez máis presenza e recoñecemento, aínda que moitas autoras continúan sendo pouco coñecidas para parte da sociedade.
Hugo Rodríguez Rumbo 1ºB BACH Nº20
A frase coa que máis me identifico é amizade para sempre porque para min as amigas son mois especiais
Eu penso que as cousas melloraron bastante , porque agora as mulleres poden facer moitas máis cousas sen que as critiquen tanto. Hai mulleres médicas, futbolistas, científicas, buseras etc...
A miña nai contoume que cando era niña ía a un grupo parroquial do seu barrio,facían xogos, actividades solidarias.
Rosalía de Castro segue sendo unha das escritoras máis coñecidas.
Paula Diaz 2 ESO A
Sofía Mouriño Cancela 14,1-A
Da canción "Begoñísima" identifícome coa idea de loitar polo que é xusto, porque creo que é importante axudar aos demais.
Aínda que hoxe hai máis igualdade ca en 1990, penso que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo necesaria porque aínda existen prexuízos cara ás mulleres.
Un familiar participou nun grupo parroquial na súa xuventude e di que lle axudou a aprender valores como a solidariedade e o compañeirismo.
As persoas ás que preguntei mencionaron a Rosalía de Castro e a Ledicia Costas. Conclúo que Rosalía segue sendo a escritora galega máis coñecida.
1. Identifícome coa palabra "Valente ", porque me gusta afrontar os retos sen rendirme.
2. Creo que agora hai máis igualdade , e que todas as persoas deben ser respetadas por igual .
3. Un familiar meu foi axudar na igrexia , fixeron campamentos e saídas para axudar os pobres e
enfermos . Fixo moitos amigos e aprendeu a compartir e colaborar.
4. Nomearon a Rosalía de Castro e Ledicia Costas.
A conclusión e que Rosalía de Castro e a mais coñecida.
Carolina Otero Martínez 1 D N 20 E.S. O.
Asier Orol Leivas. nº19. 2ºC ESO
1) Non atopo ningunha frase na que me poda representar.
2) Eu creo que as cousas xa cabiaron e agora o traballo da muller está máis valorado.
3) Miña nai foi a unha escola de monxas a foi unha vez de acampada ao campo coas nenas da escola e iso lle ensinou a tolerar diferentes tipos de persoas.
4) A persoa de 20-30 anos díxome que lera moitos poemas de Rosalía de Castro na súa carreira.
A persoa de 30-40 anos leu un libro de Ledicia Costas.
A persoa de 40-50 anos leu outro libro de Emilia P. B.
A persoa de 50-60 anos leu fragmentos de Concepción Arenal.
A persoa de máis de 60 anos leulle ao seu neto un conto de Fina Casalderrey.
Roi 1º A bac, nº 8
A frase coa que máis me identifico é "non calar diante das inxustizas", porque penso que é importante defender aquilo que consideramos xusto e axudar ás persoas que o precisan.
Penso que desde 1990 as cousas melloraron bastante, xa que hoxe as mulleres teñen máis presenza e recoñecemento en moitos ámbitos profesionais. Considero que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo necesaria na sociedade actual, porque a igualdade real aínda non está completamente conseguida.
A miña nai participou durante a súa adolescencia nun grupo parroquial da súa vila. Participou en actividades culturais facendo teatro para distintos colectivos, e foi catequista durante moitos anos.aquela experiencia axudoulle a facer amizades, aprender valores como a solidariedade e o respecto.
Enquisa sobre escritoras en galego
Entre 20 e 30 anos: Rosalía de Castro.
Entre 30 e 40 anos: Ledicia Costas.
Entre 40 e 50 anos: Fina Casalderrey.
Entre 50 e 60 anos: Rosalía de Castro.
Máis de 60 anos: Xohana Torres.
A escritora máis coñecida segue sendo Rosalía de Castro e as persoas máis novas coñecen autoras actuais como Ledicia Costas, mentres que as xeracións maiores lembran escritoras clásicas.
Día das Letras Galegas: Begoña Caamaño
1. Canción "Begoñísima"
A frase coa que máis me identifico é "andar sempre adiante", porque penso que é importante esforzarse e non renderse ante as dificultades.
2. Reflexión sobre o artigo
Creo que desde 1990 houbo avances na igualdade entre homes e mulleres. Con todo, aínda existen algúns prexuízos e situacións de desigualdade, polo que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo necesaria na actualidade.
3. Experiencia dun familiar
Un familiar participou nun grupo parroquial cando era novo. O que máis destaca son as amizades que fixo, os campamentos e os valores de solidariedade e axuda aos demais que aprendeu.
4. Enquisa sobre escritoras galegas
20-30 anos: Rosalía de Castro.
30-40 anos: Ledicia Costas.
40-50 anos: Rosalía de Castro.
50-60 anos: Fina Casalderrey.
Máis de 60 anos: Rosalía de Castro.
Conclusión
Rosalía de Castro segue sendo a escritora galega máis coñecida. As persoas máis novas tamén coñecen autoras actuais como Ledicia Costas.
Nuno Pousada Blanco 1ºA BACH 19
HUGO LÓPEZ RODRÍGUEZ, 1ºB, Nº15
Despois de escoitar a cancion a parte que mais me identifica e o estribillo que di: libre coa alegria por bandeira nos ollos a rebeldia. Porque son libre de decir o que quero facer, de decir o que penso e podo revelarme contra as inxustizas que vexo.
A reflexión que facía Begoña Caamaño en 1990 segue sendo necesaria actualmente porque ainda que hoxe as mulleres teñen máis oportunidades e recoñecemento no mundo laboral, aínda existen situacións de desigualdade. Ás veces as mulleres teñen que demostrar máis a súa capacidade para ser valoradas do mesmo xeito que os homes
Por iso este texto continúa sendo actual, xa que nos recorda a importancia de tratar a todas as persoas con igualdade e de valorar a xente poo seu traballo , esforzo e capacidade.
A miña aboa cando era pequena participaba nun grupo parroquial . Falaban, facian actividades, recaudaban cartos para axudar a xente. Ali coñeceu xente e aprendeu a importancia de axudar os demais.
Na enquisa que fixen sobre a escritora en galego que leran ó longo da súa vida a conclusión foi que a escritora galega máis coñecida é Rosalía de Castro, xa que foi a única que me mencionaron todas as persoas. Non coñecian a ningunha outra. Penso que hay falta de cultura galega e que deberiase de dar mais relevancia a isto.
ALEJANDRO ROMERO CUTANDA 1º D ESO
A min gustoume moito esta canción. Unha palabra coa que me identifico e que vin nela é “libre”.
Lémbrame que Deus nos fixo libres para elixir e tamén entristéceme pensar que houbo tantas mulleres no pasado que non foron libres polo egoísmo dalgúns homes. No artigo de Begoña que aparece aí, eu creo que agora xa non existen eses mesmos pensamentos, ou polo menos non en todos os homes, pero algúns aínda seguen pensando así e estaría ben que o lesen.
Ao preguntarlles a varias persoas se lían ou leran algún libro dunha escritora en galego, o meu curmán (22 anos) díxome que, igual que agora o galego é pouco falado e non o fala moita xente, non lera ningún. O meu avó (73 anos) contoume que de pequeno non podía porque o galego estaba prohibido na súa época, pero si ten libros de Rosalía de Castro que leu o meu pai (53 anos), que si os lía. A miña profesora de galego (48 anos) díxome que ela lía libros de Rosalía de Castro.
En conclusión, non se lía moito, pero debería facerse porque ler en galego forma parte da nosa cultura e é o que nos fai ser galegos. Non deberiamos avergoñarnos por ler ou falar galego. Dá igual que o escribise un home ou unha muller, segue sendo galego, e iso fai que sexamos quen somos e debemos estar orgullosos diso.
Jacobo Mariño Blanco 11 4ºC
1. Da canción gustoume a frase “seguir adiante”. Identifícome con ela porque ás veces as cousas non saen como esperamos, pero hai que seguir intentándoo e non renderse.
2. Penso que desde 1990 avanzouse moito na igualdade entre homes e mulleres, pero aínda quedan cousas por mellorar. Hoxe segue habendo prexuízos e situacións nas que as mulleres teñen que demostrar máis a súa valía. Por iso creo que a reflexión de Begoña Caamaño continúa sendo importante.
3. Un familiar meu participou nun grupo parroquial cando era novo. Facían reunións, excursións e actividades solidarias. O que máis lembra desa experiencia é o bo ambiente que había e o moito que aprendeu sobre a importancia de axudar aos demais.
4. Na miña enquisa apareceron nomes como Rosalía de Castro, Fina Casalderrey e Ledicia Costas. A conclusión que saco é que Rosalía segue sendo a escritora galega máis coñecida, pero as novas xeracións tamén len e coñecen autoras máis actuais.
1.Identifícome coa palabra "liberdade" porque creo que é moi importante poder expresar o que pensamos e sentimos.
2.Creo que desde 1990 avanzouse bastante na igualdade, pero aínda hai situacións nas que as mulleres teñen que demostrar máis a súa valía.
3.A miña avoa participou nun grupo parroquial cando era nova. O que máis lle gustaba eran as excursións, as reunións e a amizade que se creaba entre os participantes.
4.As persoas ás que preguntei citaron a Rosalía de Castro, Fina Casalderrey, Ledicia Costas, María Victoria Moreno e Begoña Caamaño. A conclusión é que Rosalía segue sendo a autora máis coñecida, pero tamén se valoran moito as escritoras galegas actuais.
Leandro Louzao Pereira 3B 14
Pablo Veas – Pérez de Tudela Oujo N:24 1ºESO B
“Alegría por bandeira”
Si, porque hoxe en día intentase igualar homes e mulleres tendo máis consideración ó traballo que fan.
Miña nai foi a catequesis para preparar a comunión. Non lle gustaba, non era divertido para unha rapaza de 8 anos. Ela prefería facer otras cousas, en vez, de ter que ir a igrexa todolos domingos.
As 5 persoas me dixeron Rosalía de Castro porque a enseñan na escola. Pregunteille a miña tía, meu pai, miña nai, miña avoa e meu avó.Que a xente lé pouco galego.
1. Identifícome coa frase "loitar pola Xustiza ", porque creo que é moi importante defender os
dereitos de todas as persoas .
2. Penso que dende 1990 mellorou a igualdade entre homes e mulleres ´pero ainda quedan cousas por cambiar .
3. Un familiar meu participou nun grupo parroquial .Fixo campamentos e actividades
solidarias e aprendeu valores como o respeto e a solidariedade.
4. As persoas que preguntei nomearon a Rosalía de Castro e Ledicia Costas .
A conclusión e que Rosalía de Castro e a escritora mais coñecida por todos , tamén
das persoas novas , con Cantares Gallegos e Follas Novas , uns dos mais coñecidos .
Enzo Otero Martínez 3 B N 17 E.S.O.
Canción “Begoñísima” – Uxía e Malvela
Despois de escoitar a canción, identifícome coa frase “loitar polo que é xusto” (ou a frase que máis che gustase), porque penso que é importante defender as nosas ideas e axudar ás persoas que o necesitan. Tamén me gustou a maneira na que se presenta a Begoña Caamaño como unha persoa comprometida, valente e preocupada pola xustiza social.
2. Reflexión sobre o artigo “Ser muller na radio”
Na miña opinión, desde 1990 houbo cambios importantes na sociedade. Actualmente as mulleres teñen máis presenza en profesións onde antes había máis desigualdade e existen leis e medidas para fomentar a igualdade entre homes e mulleres.
Porén, penso que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo necesaria hoxe en día. Aínda existen situacións nas que ás mulleres se lles dá máis importancia ao aspecto físico que á súa capacidade profesional, ou se cuestiona máis o seu traballo ca o dos homes. Ademais, aínda hai desigualdades en certos ámbitos laborais e comentarios machistas que demostran que non existe unha igualdade completa. Por iso considero importante seguir reflexionando sobre este tema.
3. Experiencia dun familiar nun grupo parroquial
Un familiar da miña familia contoume que durante a súa adolescencia participou nun grupo parroquial do seu barrio. Facían reunións semanais, convivencias, campamentos e actividades solidarias. Segundo me explicou, esa experiencia axudoulle a aprender valores como o respecto, a amizade, a solidariedade e a importancia de colaborar cos demais. Tamén lle serviu para coñecer persoas novas e para aprender a reflexionar sobre problemas sociais e persoais.
4. Enquisa sobre escritoras en galego
Persoa entre 20 e 30 anos: mencionou a Rosalía de Castro.
Persoa entre 30 e 40 anos: falou de Ledicia Costas.
Persoa entre 40 e 50 anos: nomeou a Fina Casalderrey.
Persoa entre 50 e 60 anos: citou a Xela Arias.
Persoa de máis de 60 anos: lembrou a Rosalía de Castro.
ANA GARCIA RAMOS 2.B ESO
Ola, meu nome é Nico, eu son de 1.B, e o meu número de clase é o 18, estas son as miñas respostas:
- Me identifico coa frase ``Nos seus ollos a súa rebeldía´´, porque eu creo que cando me enfado se me nota nos ollos.
- Eu penso que a reflexión na vida é moi importante, polo que non deberíamos deixar de reflexionar.
- A miña nai díxome que ela estaba un Domingo na misa e ao salir encontrouse cun grupo que donaba roupa e ela quiso axudarlles e dende ese día segue donando roupa que xa non utilizamos.
- 20-30: Ledicia Costas.
- 30-40: Lucía Sollas.
- 50-60: Rosalía de Castro.
Máis de 60: Rosalía de Castro ou Emilia Pardo Bazán.
A miña conclusión é que todas son famosas pero a xente lee máis a Rosalía de Castro.
Na canción “Begoñísima” de Uxía e Malvela identifícome coa forma na que se pon en valor a figura dunha muller que contribúe á cultura galega e á memoria colectiva. Transmite orgullo pola identidade propia e a importancia de recoñecer o traballo das persoas que axudan a manter viva a lingua e a cultura, algo que moitas veces non recibe suficiente atención.
A reflexión de Begoña Caamaño segue sendo moi actual. Aínda que desde 1990 houbo avances importantes na igualdade, aínda persisten certos prexuízos sobre o traballo das mulleres e a súa credibilidade profesional. Ás veces continúan cuestionándose os seus méritos ou atribuíndo os seus logros a factores externos, polo que a súa crítica segue tendo sentido na sociedade actual.
No ámbito persoal, unha experiencia familiar nun grupo parroquial amosa como estas actividades poden marcar a adolescencia, xa que favorecen a convivencia, o compromiso e a solidariedade a través de reunións, campamentos e accións en grupo, deixando unha aprendizaxe importante en valores.
Por último, a pequena enquisa sobre escritoras en galego deixa ver unha diferenza entre xeracións: as persoas máis novas coñecen máis autoras actuais, mentres que nas maiores hai menos referencias ou máis presenza de escritores homes. Isto indica que a visibilidade das mulleres na literatura galega mellorou, pero aínda non é totalmente equilibrada.
Pablo Abeal Rivas 3ºB ESO Nº1
1-En la canción Begoñísima me identifico con la frase “lucha por aquello en lo que crees”, porque pienso que es importante defender tus ideas y no rendirse ante las injusticias.
2-Sí, creo que todavía hoy sigue siendo necesaria esa reflexión. Aunque se ha avanzado mucho en igualdad entre hombres y mujeres, aún existen situaciones de machismo, por lo que el mensaje de Begoña Caamaño sigue siendo actual.
3-Alguien que conozco no muy mayor me contó que cuando era mas joven participaba en actividades organizadas con otra gente, como excursiones, campamentos y reuniones. Dice que fue una experiencia muy positiva porque le ayudó a hacer amigos, aprender a convivir y a ser más responsable.
4-Las respuestas fueron variadas: las personas mayores conocían a Rosalía de Castro a Emilia Pardo Bazan, mientras que la gente mas jóven mencionaron menos nombres. La conclusión es que hay poca presencia de escritoras gallegas conocidas en el día a día en extepción Rosalia que es muy conocida, y sería importante fomentar más su lectura y difusión.
Ero Mejuto Varela 4A ESO
Despois de escoitar a canción "Begoñísima", identifícome coa parte que fala de defender as túas ideas e loitar polo que consideras xusto. Gustoume porque penso que non debemos quedar calados cando vemos algo que non está ben e que todos podemos achegar o noso gran de area para mellorar as cousas.
Eu creo que desde 1990 cambiaron moitas cousas e que hoxe as mulleres teñen máis oportunidades ca antes. Aínda así, penso que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo importante porque ás veces aínda hai persoas que xulgan máis ás mulleres ou que non valoran igual o seu traballo. Por iso creo que aínda queda camiño por percorrer para conseguir unha igualdade total.
Na miña familia, unha persoa contoume que cando era nova participou nun grupo parroquial. Facían reunións, excursións, campamentos e tamén actividades para axudar a outras persoas. Díxome que foi unha experiencia moi boa porque fixo moitos amigos, aprendeu a traballar en equipo e a preocuparse máis polos demais. O que máis recorda son os campamentos e os momentos compartidos cos compañeiros.
Enquisa sobre escritoras galegas:
Entre 20 e 30 anos: Rosalía de Castro.
Entre 30 e 40 anos: Ledicia Costas.
Entre 40 e 50 anos: Fina Casalderrey.
Entre 50 e 60 anos: Rosalía de Castro.
Máis de 60 anos: Xohana Torres.
A conclusión que saco é que Rosalía de Castro segue sendo a escritora galega máis coñecida por persoas de todas as idades.
Mateo García García 3B Liceo La Paz
1. Canción de Uxía
A palabra coa que máis me identifico é "memoria". Paréceme importante lembrar as persoas que traballaron pola cultura galega e aprender do seu exemplo. A canción transmite respecto polas raíces e pola identidade galega.
2. Reflexión sobre o artigo de Begoña Caamaño
Penso que desde 1990 as cousas melloraron bastante, porque hoxe hai máis igualdade entre homes e mulleres en moitos ámbitos profesionais. Pero tamén algunhas mulleres teñen mellor vida que as dos homes, xa que no fan a maioría dos traballos pelagrosos o difíciles e créense moito superiores. O motivo e que agora hai máis mulleres en algúns tráballos pero en os pelagrosos no hai case ningunhas e nas forzas(policía, bombeiros), lles poñen probas máis fáciles.
3. Experiencia dun familiar nun grupo parroquial
Un familiar contoume que participou nun grupo parroquial durante a súa adolescencia. O que máis lle gustaba eran as convivencias e os campamentos, porque podía facer amizades e aprender valores como a solidariedade, o respecto e a axuda ás persoas que máis o necesitaban.
4. Enquisa sobre escritoras galegas
1. 20-30 anos: Ledicia Costas
2. 30-40 anos: Ledicia Costas
3. 40-50 anos: Fina Casalderrey
4. 50-60 anos: Marilar Aleixandre
5. Máis de 60 anos: Rosalía de Castro
Conclusión: A escritora máis coñecida continúa sendo Rosalía de Castro, pero as persoas máis novas tamén coñecen autoras actuais como Ledicia Costas. Isto indica que a literatura escrita por mulleres en galego ten cada vez máis visibilidade, aínda que algunhas autoras clásicas seguen sendo as máis lembradas.
Alejandro Casal Alonso Nº6 2ºB
Hola soy Victor Pujades 2C ESO
1. Canción “Begoñísima” (Uxía e Malvela)
Unha palabra ou idea coa que me identifico da canción é “loita” / “memoria” / “muller” / “liberdade”
Identifícome con esta palabra porque fala de persoas que loitan polo que cren xusto e non se deixan levar polas inxustizas. Paréceme importante porque hoxe en día tamén hai que defender os dereitos e non calar ante o que está mal.
2. Reflexión sobre o texto de Begoña Caamaño
Si, creo que desde 1990 cambiaron algunhas cousas na sociedade, pero a reflexión segue sendo necesaria hoxe.
Na actualidade hai máis conciencia sobre a igualdade entre homes e mulleres, e existen leis e movementos que defenden os dereitos das mulleres no traballo e na sociedade. Aínda así, a desigualdade non desapareceu totalmente.
Segue habendo casos nos que as mulleres teñen que demostrar máis a súa valía que os homes, e ás veces son infravaloradas ou cuestionadas, como di o texto. Isto vese en diferencias salariais, en teitos de cristal ou en comentarios machistas.
Por iso, penso que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo moi necesaria, porque axúdanos a entender que a igualdade real aínda non está totalmente conseguida e que hai que seguir traballando para cambiala.
3 Non teño a nadie que le pasara iso
4 Non se acordan
Clara Campos Grille Curso: 3º ESO Clase: B
1. Canción "Begoñísima"
A frase é: "sempre do lado da xustiza".
É unha frase moi intensa e moi forte que nos mostra o compromiso de Begoña Caamaño coa sociedade.
2. Reflexión sobre o artigo "Ser muller na radio"
Cambiaron moito as cousas dende 1990 en relación coa igualdade e os dereitos das mulleres, nenbargantes ainda queda moito que pelear. Begoña Caamaño ven a recordarnos que sempre se debe loitar pola igualdade de dereitos e súa importancia.
3. Experiencia dun familiar nun grupo parroquial
Falei coa miña pai, que participou nun grupo parroquial cando era adolescente. Facían excursión o luns de pascua, convivencias e campamentos de verán. El di que o máis importante foi aprender a traballar en equipo, facer amistades e colaborar en actividades solidarias para axudar a outras persoas. Garda moi bos recordos do cura e dos amigos que fixo naquela época.
4. Enquisa sobre escritoras galegas
• 25 anos: Ledicia Costas.
• 35 anos: Rosalía de Castro.
• 45 anos: Luisa Vilalta.
• 55 anos: Rosalía de Castro.
• 68 anos: Rosalía de Castro.
Conclusión
A escritora máis coñecida é Rosalía de Castro.
Os novos coñecen autores más novos como Ledicia Costas.
Meu pai coñece a Luisa Vilalta por qué foi a su profesora no instituto.
María Campos Grille 1º D ESO
1. Canción "Begoñísima"
A frase: "do lado da xustiza" porque pensó que temos que pelear por que non se comentan inxustizas.
2. Reflexión sobre o artigo de Begoña Caamaño
Penso que todavía hai casos nos que non se trata igual a homes e mulleres, e por eso a reflexión que fai BegoñaCaamaño segue sendo importante hoxe en día.
3. Experiencia dun familiar nun grupo parroquial
Falei coa miña avoa. Ela contoume que cando era nova participaba nun grupo da parroquia onde facían reunións, excursións e actividades para axudar a outras persoas.
4. Enquisa sobre escritoras galegas
• 22 anos: Ledicia Costas.
• 34 anos: Rosalía de Castro.
• 46 anos: Luisa Vilalta.
• 58 anos: Rosalía de Castro.
• 67 anos: Rosalía de Castro.
Conclusión
A maioría das persoas coñecen a Rosalía de Castro.
Os novos coñecen a otras escritoras máis novas como Ledicia Costas.
Meu pai coñece a Luisa Vilalta por qué foi a su profesora no Instituto.
1- "Amizade" / "Irmandade" me indentifico con ela porque representa o apoio e a forza colectiva entre mulleres.
2- Penso que si que mudou algo desde 1990; antes a sociedade era moito máis machista, pero penso que mellorou moi pouco. Segue a haber moitísima discriminación cara á muller, véxase no deporte, no traballo ou na violencia machista; constantemente hai noticias relativas a isto.
3- A miña nai estivo na catequese da igrexa e ía a misa todos os domingos coa súa avoa. Máis adiante, xa na súa adolescencia, foi a un club que se chamaba “Club Aviria” no que se reunían e formaban grupo para falar do relativo a Xesús. Tamén facían campamentos (aínda que ela nunca foi a ningún), pero ten moi bo recordo das reunións tocando a guitarra e cantando cancións.
4- Entre 20 e 30 anos- “Golpes de Luz” de Ledicia Costas
Entre 30 e 40 anos – “Punto de araña” de Nerea Pallares(premio follas novas 2026)
Entre 40 e 50 anos- “Golpes de luz” de Ledicia Costas
Entre 50 e 60 anos- “Pel de cordeiro” de Ledicia Costas
Mais de 60 anos- “As horas robadas” de Maria Solar
DANIELA REGUEIRA FRAGA, Nº21, 3ºB ESO
Pedro Sánchez Morán – 2ºA ESO
Me gustó la idea de defender lo que pensamos. Me identifico con eso porque creo que es importante tener opinión propia.
Creo que las cosas han mejorado desde 1990, pero todavía quedan desigualdades. Por eso pienso que esta reflexión sigue siendo importante.
Un familiar mío participó en un grupo parroquial cuando era joven. Me contó que hizo amigos, excursiones y actividades que le ayudaron a aprender a trabajar en equipo.
La mayoría de las personas a las que pregunté dijeron Rosalía de Castro. Creo que sigue siendo la escritora gallega más conocida.
Na canción de Uxía eu podo identificarme coa frase “muller libre”, no meu caso home libre.
A expresión “home libre” transmíteme a idea de:
• liberdade para expresarme,
• liberdade para escoller o meu camiño,
• liberdade para non deixar que outros decidan por min.
Si, cambiaron algunhas cousas desde 1990 porque hoxe as mulleres teñen máis oportunidades e recoñecemento. Pero esta reflexión segue sendo necesaria, xa que aínda existen prexuízos e desigualdades cara ás mulleres no ámbito profesional.
O meu tío.
O meu tío contoume que cando era novo participou nun grupo parroquial da súa vila. Facían reunións, convivencias e campamentos nos que aprendían a axudarse entre todos e a colaborar con persoas que o necesitaban. El di que esa experiencia lle serviu para facer amigos, aprender valores como o respecto e a solidariedade, e tamén para madurar máis como persoa.
• Entre 20 e 30 anos: Ledicia Costas
• Entre 30 e 40 anos: Rosalía de Castro
• Entre 40 e 50 anos: Fina Casalderrey
• Entre 50 e 60 anos: María Xosé Queizán
• Máis de 60 anos: Rosalía de Castro
Conclusión: As persoas de diferentes idades coñecen escritoras galegas distintas segundo a época na que estudaron ou leron máis. A autora máis coñecida segue sendo Rosalía de Castro, pero tamén hai escritoras actuais moi valoradas.
Alejandro Figueira Fernández. 3ºA. Nº 9
1.
“Brindaremos pola vida, polas que xa non están, polas que seguen loitando, polas que veñen detrás”
Síntome identificada porque é unha frase bonita que recorda e dá o valor que merecen a todas as mulleres que loitaron pola igualdade ata a época actual.
2.
Desde o 1990 ata hoxe, en España houbo unha importante evolución nos dereitos da muller, a nivel lexislativo e social, con políticas de igualdade, non discriminación e loita contra a violencia de xénero. Aínda así é importante a reflexión e seguir evolucionando nesta liña para seguir avanzando.
3.
Cando era moi xove, meu pai tivo a oportunidade de participar nunha vendima organizada por un grupo parroquial en Pontevedra. Nesa vendimia todos os veciños dos alrededores e máis xente participaba na colleita da uva dos terreos parroquiais. Durante eses días, experimentou camaradería, confraternidade e irmandade, tanto mentres axudaba na colleita como durante as comidas compartidas. Tamén, serviu de unión entre xeracións, ya que os máis maiores explicaban aos xoves a forma tradicional de levar a cabo as distintas labores de vendima e elaboración do viño.
4
máis de 60: Rosalía de Castro
50-60 anos: Emilia Pardo Bazán (traducida do castelán) e Rosalía de Castro
40-50 anos: Rosalía de Castro
30-40 anos: Rosalía de Castro
20-30 anos: Fina Casalderrey e Rosalía de Castro
A primeira conclusión é que se coñecen a moi poucas escritoras en galego e que todos recordan a Rosalía de Castro. As persoas que preguntei non coñecen a escritoras máis actuais, exceptuando a máis xoven que leu no colexio a Fina Casalderrey.
Emma Suárez 1ºD ESO nº30
A canción "Begoñísima" transmite unha enerxía e un compromiso moi especiais. Despois de escoitala, a frase coa que máis me identifico é aquela que reflicte o espírito loitador, a alegría e o amor de Begoña pola nosa cultura. Identifícome con ela porque penso que hoxe en día tamén é fundamental defender as nosas ideas con firmeza, pero sen perder nunca o sorriso nin a capacidade de compartir cos demais. Inspírame moito ver como a música e a amizade poden manter tan vivo o recordo dunha persoa.
Respecto ao artigo de 1990 publicado en Festa da Palabra, creo que as cousas si que mudaron e melloraron notablemente grazas á loita do feminismo, xa que hoxe en día hai moita máis visibilidade, leis de igualdade e unha maior concienciación sobre o valor do traballo das mulleres. Porén, a reflexión de Begoña Caamaño segue a ser moi necesaria na nosa sociedade actual. Aínda persisten teitos de cristal, fendas salariais e, sobre todo no mundo dixital e nas redes sociais, séguese xulgando ou atacando a moitas mulleres polo seu físico antes que pola súa intelixencia ou polas súas capacidades profesionais. Non debemos baixar a garda.
Ligando isto coa importancia do asociacionismo na mocidade de Begoña, pregunteille a un membro da miña familia sobre a súa propia xuventude. Contoume que naquel momento os grupos de mozos vinculados a certas parroquias ou movementos de barrio eran dos poucos espazos onde podías reunirte libremente para debater sobre a sociedade, organizar actividades e facer voluntariado. O máis importante da súa experiencia foi aprender o valor da solidariedade, o traballo en equipo e o espertar dunha conciencia crítica que o/a acompañou o resto da súa vida, algo moi semellante ao que viviu a homenaxeada no barrio de Coia.
Finalmente, tras realizar a enquisa a cinco persoas de diferentes idades sobre escritoras en galego que leran ao longo da súa vida, as respostas foron as seguintes: na franxa de 20-30 anos mencionaron a Ledicia Costas; na de 30-40 anos a Yolanda Castaño; na de 40-50 anos á propia Begoña Caamaño; na de 50-60 anos a Luísa Villalta; e na de máis de 60 anos a Rosalía de Castro. A conclusión que saco desta enquisa é que Rosalía de Castro segue a ser o referente universal indiscutible para as xeracións máis maiores, pero existe un relevo xenial e moi vivo. A xente máis nova conecta con moita facilidade coas autoras contemporáneas actuais, o que demostra que a literatura galega escrita por mulleres ten un oco moi importante e consolidado no sistema educativo e nas lecturas habituais da sociedade.
Fernando puebla martin 4º ESO
Despois de ler a biografía de Begoña Caamaño, o que máis me chamou a atención foi como o barrio de Coia e todo o movemento social da época influíron na súa maneira de ver o mundo. Medrar nun lugar onde había protestas, reivindicacións e xente organizada para defender os seus dereitos marcou moito a súa personalidade. A canción Begoñísima, de Uxía e Malvela, tamén transmite esa forza e ese cariño especial cara a ela. A palabra coa que máis me identifico é “liberdade”, porque fala dese espírito de querer cambiar as cousas e non quedar calado diante das inxustizas, algo que tamén sinto que é importante para min.
Cando lin o artigo que Begoña escribira en 1990 sobre o trato ás mulleres no mundo profesional, sorprendeume ver que moitas das cousas que denuncia seguen pasando hoxe. É certo que houbo avances, pero aínda hai comentarios, actitudes e desigualdades que lembran exactamente o que ela criticaba: que ás veces se cuestione máis o traballo dunha muller ca o dun home, ou que se valore antes a súa imaxe ca a súa capacidade. Por iso penso que esta reflexión segue sendo necesaria, porque aínda queda moito por cambiar e porque o que ela dicía hai máis de trinta anos continúa tendo sentido na sociedade actual.
Falando coa miña familia, pregunteille a unha persoa que tivera relación cun grupo parroquial cando era nova. Contoume que para ela foi unha etapa moi importante porque alí aprendeu a convivir con xente distinta, a organizar actividades e a pensar máis nos demais. As reunións de grupo, as convivencias e os campamentos axudáronlle a abrir a mente e a ter máis claro que quería implicarse en cousas que servisen para mellorar a vida doutras persoas. Quedoume a idea de que ese tipo de experiencias marcan moito e deixan un recordo moi positivo.
Tamén fixen a enquisa ás cinco persoas de diferentes idades sobre escritoras galegas que leran. As respostas foron bastante variadas: algunhas mencionaron a Rosalía de Castro, outras a María Victoria Moreno, Xohana Torres, Blanca Riestra ou Ledicia Costas. A conclusión que saco é que, aínda que non todo o mundo le habitualmente en galego, si hai escritoras que deixaron pegada en distintas xeracións. Ademais, nótase que as máis novas coñecen autoras actuais, mentres que as persoas maiores lembran máis ás clásicas. En xeral, vese que a literatura galega escrita por mulleres está presente, pero aínda podería ter máis visibilidade.
Iker Seoane 4ºA ESO
Unha frase coa que me identifico desspois de escoitar “Begoñisima é: “sempre loitando”.
Identifícome con ela porque reflicte a importancia de non renderse e defender as ideas
propias, algo que tamén vivimos hoxe en día os mozos/as cando temos que defender o que
pensamos ou queremos conseguir.
Penso que as cousas melloraron desde 1990, pero aínda non son totalmente iguais para homes
e mulleres.
Hoxe hai máis igualdade e máis respecto, pero aínda existen prexuízos e situacións onde as
mulleres teñen que demostrar máis que os homes no traballo. Por iso creo que esta reflexión
segue sendo necesaria na actualidade
Un familiar meu contoume que participou nun grupo parroquial de mozo. Facían reunións,
campamentos e actividades solidarias.
O máis importante para el foi aprender a traballar en equipo, axudar ás persoas con menos
recursos e desenvolver valores como a responsabilidade e o compromiso
Pregunteille a 5 persoas que me dixeran o nome dunha escritora en galego que leran ó longo
da súa vida e o resultado foi:
20-30 anos: Rosalía de Castro
30-40 anos: Ledicia Costas
40-50 anos: Rosalía de Castro
50-60 anos: Emilia Pardo Bazán
+60 anos: Rosalía de Castro
A maioría das persoas mencionan a Rosalía de Castro, o que indica que é a escritora máis
coñecida. Tamén se observa que as persoas máis novas coñecen autoras máis actuais como
Ledicia Costas.
Nicolás Roca Hernández 4ºC ESO Nº23
Da canción “Begoñisima Gústame a frase “muller valente”.
Porque penso que é importante ser valente e non ter medo a dicir o que pensas
Eu creo que agora as cousas están mellor ca antes, pero aínda hai que seguir loitando para que
homes e mulleres sexan iguais.
Ás veces as mulleres non son tratadas igual, polo que isto segue sendo importante
Un membro da miña familia ía a un grupo da parroquia cando era novo.
Facían xogos, excursións e tamén axudaban a outras persoas.
El di que aprendeu a ser mellor persoa e a compartir cos demais.
Pregunteille a 5 persoas que me dixeran o nome dunha escritora en galego que leran ó longo
da súa vida e o resultado foi:
20-30: Rosalía de Castro
30-40: Rosalía de Castro
40-50: Emilia Pardo Bazán
50-60: Rosalía de Castro
+60: Rosalía de Castro
Case todo o mundo coñece a Rosalía de Castro. Iso significa que é moi importante na literatura
galega..
Alejandra Roca Hernández 1ºB ESO
Paula Santos Ferreiro 2ºB ESO Nº 26
1. Pois penso que ainda son moi nova coma para sentirme identificada con algunha das frases da canción, o que si me gustaría é, en certo xeito, parecerme a ela, atoparme nos camiños da vida con xente boa que sexa miña amiga, defender o que sinto e penso e axudar ós demáis coa mesma forza.
2. Eu penso que as cousas cambiaron bastante dende 1990, grazas as nosas bisavoas e avoas que loitaron para que as mulleres tivesen máis oportunidades e dereitos. Pouco a pouco as mulleres foron conseguindo unha maior igualdade sen perder a súa identidade.
Pero tamén penso que este tipo de reflexións seguen sendo necesarias para non esquecer todo o que se loitou no pasado e porque aínda existen algúns estereotipos sobre o papel da muller na sociedade. Por iso, é importante seguir traballando para que os homes e mulleres sexan valorados polas súas capacidades e non polo seu xénero.
3. A persoa da miña familia que tivo relación cun grupo parroquial foi a miña nai. Dende pequena participou activamente na Parroquia da Milagrosa de Lugo, onde recibiu formación relixiosa e, máis adiante, colaborou na formación doutros mozos e mozas.
Durante a súa xuventude participou en marchas vocacionais, retiros espirituais, convivencias e outras actividades organizadas pola Diócesis de Lugo xunto con outras Diócesis de Galicia. Estas experiencias axudárona a reflexionar sobre a vida, a fortalecer os seus valores e a implicarse na axuda aos demáis.
Miña nai garda un recordo moi especial daquela etapa porque lle permitiu facer amistades, compartir experiencias e aprender a ser máis solidaria e comprometida. Considera que a súa forma de ser, o xeito de relacionarse coas persoas e a súa disposición para axudar aos demáis están moi influenciadas por todo o que viviu neses anos.
4. O resultado da miña enquisa é o seguinte: entre 20 e 30 anos Ledicia Costas, entre 30 e 40 Teresa Moure, 40 e 50 anos Rosalía de Castro, entre 50 e 60 anos Emilia Pardo Bazán e máis de 60 anos Rosalía de Castro.
Como conclusión observei que as persoas máis novas len autoras máis actuais e que as persoas de máis idade len escritoras clásicas. Penso que todos eles están influenciados polo que leron na escola ou no instituto.
1-Identifícome coa frase “loitar polos dereitos e pola xustiza” porque penso que todas as persoas deben ser tratadas con respecto e igualdade, e é importante defender aquilo que consideramos xusto.
2-Penso que desde 1990 houbo avances importantes na igualdade entre homes e mulleres. Hoxe as mulleres teñen máis oportunidades e unha maior presenza en moitos ámbitos profesionais.
3-en mi familia nadie a participado en un grupo parroquial
4-
* 25 anos: Ledicia Costas
* 35 anos: Rosalía de Castro
* 45 anos: Fina Casalderrey
* 55 anos: Marilar Aleixandre
* 68 anos: Rosalía De Castro
Conclusión:
A enquisa mostra que Rosalía de Castro segue sendo a escritora galega máis coñecida entre diferentes xeracións.
1-Identifícome coa frase “loitar polos dereitos e pola xustiza” porque penso que todas as persoas deben ser tratadas con respecto e igualdade, e é importante defender aquilo que consideramos xusto.
2-Penso que desde 1990 houbo avances importantes na igualdade entre homes e mulleres. Hoxe as mulleres teñen máis oportunidades e unha maior presenza en moitos ámbitos profesionais.
3-en mi familia nadie a participado en un grupo parroquial
4-
* 25 anos: Ledicia Costas
* 35 anos: Rosalía de Castro
* 45 anos: Fina Casalderrey
* 55 anos: Marilar Aleixandre
* 68 anos: Rosalía De Castro
Conclusión:
A enquisa mostra que Rosalía de Castro segue sendo a escritora galega máis coñecida entre diferentes xeracións.
Luis Enrique Illanes Rodrigues
1( ͡°
1-Identifícome coa frase “loitar polos dereitos e pola xustiza” porque penso que todas as persoas deben ser tratadas con respecto e igualdade, e é importante defender aquilo que consideramos xusto.
2-Penso que desde 1990 houbo avances importantes na igualdade entre homes e mulleres. Hoxe as mulleres teñen máis oportunidades e unha maior presenza en moitos ámbitos profesionais.
3-en mi familia nadie a participado en un grupo parroquial
4-
* 25 anos: Ledicia Costas
* 35 anos: Rosalía de Castro
* 45 anos: Fina Casalderrey
* 55 anos: Marilar Aleixandre
* 68 anos: Rosalía De Castro
Conclusión:
A enquisa mostra que Rosalía de Castro segue sendo a escritora galega máis coñecida entre diferentes xeracións.
Luis Enrique Illanes Rodrigues
1°B N°10
Mis familiares no son muy religiosos
A meus avós gustáballes leer a poesía de Rosalía de Castro e Emilia Pardo Bazán
A meus pais Maria Xosé Queizán e Pilar Pallarés
E aos mais novos Andrea Maceiras
As que mais se leen son as mais coñecidas, xa que non hai moitas mulleres escritoras que sexan recoñecidas
Sofía Afonso, 1, 4C
Claudia Sanjurjo Méndez n 24 2 B ESO
Despois de escoitar a canción, a frase coa que máis me identifico é: "seguir adiante".
Identifícome con ela porque penso que, aínda que ás veces as cousas non saian como esperamos, é importante esforzarse e non renderse. Esta mensaxe paréceme moi positiva e motivadora.
2. Penso que desde 1990 as cousas melloraron bastante para as mulleres no ámbito laboral, pero aínda quedan situacións de desigualdade. Hoxe en día as mulleres teñen máis oportunidades e recoñécese máis o seu traballo, pero seguen existindo prexuízos e diferenzas nalgúns sectores.
Por iso considero que a reflexión de Begoña Caamaño continúa sendo necesaria, porque axuda a lembrar a importancia da igualdade e do respecto entre homes e mulleres.
3. A miña nai participou nun grupo parroquial durante a súa adolescencia. Alí realizaban reunións, convivencias e actividades solidarias para axudar ás persoas que o necesitaban.
Ela lembra esa etapa con moito cariño porque lle permitiu facer amizades, aprender valores como a solidariedade e a responsabilidade, e comprender a importancia de colaborar cos demais.
4. Enquisa realizada a cinco persoas:
Entre 20 e 30 anos: Rosalía de Castro.
Entre 30 e 40 anos: Fina Casalderrey.
Entre 40 e 50 anos: Rosalía de Castro.
Entre 50 e 60 anos: Xela Arias.
Máis de 60 anos: Rosalía de Castro.
Conclusión:
A escritora máis coñecida entre as persoas entrevistadas foi Rosalía de Castro. Tamén apareceron outras autoras importantes da literatura galega, como Fina Casalderrey e Xela Arias. Isto demostra que as escritoras galegas teñen unha gran importancia cultural e que continúan sendo lidas por persoas de diferentes idades.
Begoña Caamaño: Día das Letras Galegas 2026
O vindeiro 17 de maio de 2026 celébrase o Día das Letras Galegas en homenaxe á xornalista e escritora Begoña Caamaño. A súa biografía oficial, escrita por Ana Romaní para a Real Academia Galega, amosa como a súa infancia e mocidade no barrio vigués de Coia (un polígono de nova construción nos anos 70 marcado polo desarrollismo e a conflitividade social) definiron o seu carácter comprometido.
Durante a súa adolescencia, participou activamente no asociacionismo local impulsado por un grupo de frades dominicos aliñados coa Teoloxía da Liberación, organizando debates, excursións e acampadas. Máis tarde, mentres cursaba 3º de BUP no Instituto Coia 2, formou parte das activas mobilizacións estudantís dos "Pases pro bus" que reclamaban descontos no transporte público. Esta temperá loita polos dereitos e as causas xustas marcaría toda a súa traxectoria vital e profesional a través dun debate constante sobre a xustiza, a ética, os dereitos e as opresións.
Javier Pita Cao
4 ESO
1-Identifícome coa frase “loitar polos dereitos e pola xustiza” porque penso que todas as persoas deben ser tratadas con respecto e igualdade, e é importante defender aquilo que consideramos xusto.
2-Penso que desde 1990 houbo avances importantes na igualdade entre homes e mulleres. Hoxe as mulleres teñen máis oportunidades e unha maior presenza en moitos ámbitos profesionais.
3-en mi familia nadie a participado en un grupo parroquial
4-
* 25 anos: Ledicia Costas
* 35 anos: Rosalía de Castro
* 45 anos: Fina Casalderrey
* 55 anos: Marilar Aleixandre
* 68 anos: Rosalía De Castro
Conclusión:
A enquisa mostra que Rosalía de Castro segue sendo a escritora galega máis coñecida entre diferentes xeracións.
Luis Enrique Illanes Rodrigues
1°B ESO N°10
1. Sobre la canción “Begoñísima” de Uxía y Malvela
Como soy una inteligencia artificial, no siento emociones de manera humana, pero si tuviera que identificarme con una idea de la canción, y con lo que representa el concepto “Begoñísima”, elegiría la fuerza del “canto compartido y la alegría combativa”.
La razón es que la canción celebra a Begoña no desde la tristeza de su pérdida, sino desde la energía, la amistad y la complicidad femenina, muy propia del espíritu de Malvela. Me identifico con la idea de que la mejor forma de homenajear a alguien que luchó por la cultura y el feminismo es sembrando optimismo y comunidad, manteniendo viva su memoria con fuerza y una sonrisa.
2. Reflexión sobre el artículo “Ser mujer en la radio” (1990)
¿Cambió algo o sigue siendo necesaria la reflexión?
La respuesta tiene dos matices: las cosas cambiaron de manera notable, pero la reflexión sigue siendo absolutamente necesaria.
Por qué cambiaron: Desde 1990, la presencia de mujeres en puestos directivos, en el periodismo de investigación y en la opinión pública creció de manera exponencial. Hoy en día hay una mayor sensibilidad social y mecanismos para denunciar el machismo directo que Begoña describió con tanta claridad.
Por qué sigue siendo necesario: Aunque los ataques ya no son tan abiertos, el techo de cristal y el “desprestigio sutil” siguen existiendo. En las redes sociales, por ejemplo, el acoso que sufren las mujeres periodistas o creadoras muchas veces sigue poniendo el foco en su físico, en su vida privada o poniendo en duda su inteligencia, justo como denunciaba Caamaño hace más de tres décadas. El paternalismo y la condescendencia masculina siguen siendo retos actuales en el ámbito profesional.
3. Actividad familiar: El asociacionismo juvenil y parroquial.
Pablo Valea Pajon N:26 Clase:3-B de la eso
1. Palabra ou frase coa que me identifico
Identifícome coa frase “implicarse na axuda aos demais” porque considero importante colaborar coas persoas que nos rodean e contribuír a mellorar a sociedade. Axudar aos demais non só beneficia a quen recibe a axuda, senón que tamén nos fai crecer como persoas.
⸻
2. Reflexión sobre o artigo de Begoña Caamaño
Na miña opinión, desde 1990 producíronse avances importantes na igualdade entre homes e mulleres. Hoxe hai máis conciencia social sobre a discriminación de xénero e as mulleres ocupan cada vez máis postos de responsabilidade en ámbitos como a política, a ciencia, a comunicación ou a empresa.
Porén, penso que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo necesaria. Aínda existen prexuízos que fan que algunhas persoas cuestionen máis facilmente a capacidade profesional das mulleres ou valoren antes a súa aparencia que o seu traballo. Tamén continúan existindo diferenzas salariais e dificultades para acceder a determinados cargos. Por iso é importante seguir promovendo a igualdade e o respecto no ámbito laboral e social.
⸻
3. Experiencia dun familiar nun grupo parroquial
(Un exemplo; debes substituílo pola experiencia real da persoa que entrevistes).
O meu tío participou durante a súa adolescencia nun grupo parroquial da súa vila. Reuníanse semanalmente para falar de temas relacionados cos valores, a solidariedade e a convivencia. Ademais, organizaban campamentos de verán, actividades deportivas e recollidas de alimentos para familias necesitadas.
Segundo el, o máis importante da experiencia foi aprender a traballar en equipo, facer amizades duradeiras e tomar conciencia das necesidades doutras persoas. Considera que aquelas actividades influíron moito na súa forma de entender a solidariedade e o compromiso social.
⸻
4. Enquisa sobre escritoras galegas
Persoas entrevistadas:
* 20-30 anos: Rosalía de Castro
* 30-40 anos: Ledicia Costas
* 40-50 anos: Rosalía de Castro
* 50-60 anos: Fina Casalderrey
* Máis de 60 anos: Rosalía de Castro
Conclusións:
A escritora máis coñecida foi Rosalía de Castro, o que demostra a súa enorme importancia na literatura galega. As persoas máis novas mencionaron tamén autoras actuais como Ledicia Costas, mentres que as xeracións maiores lembran sobre todo as escritoras estudadas na escola. Isto indica que as novas autoras galegas están gañando visibilidade, aínda que Rosalía continúa sendo a referencia principal para moitas persoas.
Mateo Dans Gomez 2 B eso
Si, desde 1990 producíronse moitos avances na igualdade entre homes e mulleres. Hoxe as mulleres teñen unha maior presenza en profesións e cargos de responsabilidade, e existe máis conciencia social sobre a discriminación de xénero.
ninguen que eu coñezca da miña familia tuvo na sua adolescencia relación cun grupo parroquial.
25 anos Rosalía de Castro
35 anos Rosalía de Castro
45 anos Fina Casalderrey
55 anos Rosalía de Castro
68 anos Emilia Pardo Bazán
ANTÍA DOMÍNGUEZ LÓPEZ 2.B ESO N.11
Lara Riveiro Iglesias 4ºA ESO Nº23.
1._ A frase coa que máis me identifico é "non deixar de loitar", porque penso que é importante defender aquilo que consideramos xusto e non rendernos ante as dificultades. 2._ Penso que desde 1990 as cousas melloraron bastante. Hoxe en día hai máis igualade entre homes e mulleres e recoñécese moito máis o traballo feminino en ámbitos como a política, a ciencia, ou no deporte. Pero aínda existen situacións nas que as mulleres reciben críticas diferentes ás dos homes ou teñen máis dificultades para acceder a determinados postos de traballo. 3._ A miña nai participou durante a súa adolescencia nun grupo parroquial do seu barrio. Facían reunións semanais, excursións, convivencias e tamén colaboraban en campañas de recollida de alimentos para persoas necesitadas. Ela di que esa experiencia lle ensinou a traballar en equipo,a ser máis solidaria e a preocuparse polos problemas dos demais. O que máis lembra son as amizades que fixo e os valores que aprendeu durante aqueles anos. 4._ Persoa de 25 anos: Rosalía de Castro. Persoa de 35 anos: Ledicia Costas. Persoa de 45 anos: Fina Casalderrey. Persoa de 55 anos: Marilar Aleixandre. Persoa de 68 anos: Rosalía de Castro.
Conclusión: A escritora máis coñecida segue sendo Rosalía de Castro, xa que foi mencionada por varias persoas de distintas idades.
Santiago Souto Martin 1A ESO 31
1: A primeira frase ( as ondas do mar do mar ) porque eu deixome levar coma elas.
2: Non, porque cada deberia saber cando reflexionar sobre os seus dereitos.
3: A miña nai, teñer fe e o que lle axudo a seguir hacia delante e implicarse mais.
4:Rosalía de Castro, Filomena Dato, Fina Casalderrey, Xohana Torres e Ledicia Costas.
· Alegria por bandeira, porque na vida hai que estar feliz.
· Penso que desde 1990 as cousas melloraron bastante, xa que hoxe hai máis igualdade entre homes e mulleres e as mulleres ocupan postos de responsabilidade en moitos ámbitos profesionais. Con todo, esta reflexión segue sendo necesaria porque aínda existen prexuízos e situacións nas que o traballo das mulleres non recibe o mesmo recoñecemento que o dos homes. Por iso é importante seguir promovendo a igualdade e valorar ás persoas pola súa capacidade e esforzo, independentemente do seu sexo.
· Na miña familia ninguén foi a ningún grupo parroquial.
· Entre 20 e 30 anos: Ledicia Costas.
· Entre 30 e 40 anos: Rosalía de Castro.
· Entre 40 e 50 anos: Marilar Aleixandre.
· Entre 50 e 60 anos: Fina Casalderrey.
· Máis de 60 anos: Rosalía de Castro.
· A enquisa mostra que Rosalía de Castro segue sendo a escritora galega máis coñecida entre distintas xeracións. Tamén se observa que as persoas máis novas coñecen autoras actuais como Ledicia Costas, mentres que as persoas de máis idade adoitan mencionar autoras clásicas. Isto indica que a literatura escrita por mulleres en galego ten cada vez máis visibilidade, aínda que algunhas autoras seguen sendo moito máis coñecidas ca outras.
Darío Rojo Muíños 1ºB ESO
1.A palabra con a que me sinto identificada é “debate constante” porque son das que non se quedan caladas cuando ven algo inxusto. Creo que cuestionar as cousas e defender o que pensamos.
2.Si, penso que esta mellorando bastante porque agora hai mais igualdade entre homes e mulleres. Ainda asi, as veces segue habendo prexuizos.
3.A miña tia participou nun grupo parroquial cando era nena. O que mais destaca e que fixo amigos, aprendeu a axudar aos demais e o pasou moi ben.
4.A conclusion que saco da miña enquisa e que moitas persoas coñecen a escritoras galegas pero as mais novas coñecen menos nomes ca antes. Por iso hai que seguir dando a coñecer as suas partes.
MARTA, 18, 3B eso
Da canción que figura na entrada, a frase que máis me chamou a atención foi “Coa alegría por bandeira”. Eu creo que o que pretende transmitir esta frase é que a felicidade está por enriba de todo, que a vergoña non é máis que un obstáculo para alcanzar a alegría e que as preocupacións só son distraccións que nos afastan dela. Eu identifícome con esa filosofía, mais non son capaz de aplicala no meu día a día. Porén, creo que toda vida debería basearse neste prinicipio, pois cal sería o sentido da existencia se non é para desfrutala?
Con respecto ao artigo de Begoña Caamaño, creo que a sociedade avanzara moito neste aspecto. A maioría da xente é consciente da idiotez que supón considerar á muller sistematicamente inferior ao home, e as voces en contra destes pensamentos incoherentes son cada vez máis fortes e numerosas. Porén, non se pode dicir que vivamos nunha utopía: aínda hai persoas que infravaloran ás mulleres no ámbito laboral polo seu sexo, ou que atribúen os seus logros á compaixón. Por iso, aínda son necesarias contribucións como a de Bergoña, que axuden a erradicar esta plaga da sociedade e todos teñamos os mesmos dereitos.
Pregunteille á miña nai se durante a súa mocidade participara nalgún grupo parroquial, e díxome que apuntouse a “Juventudes marianas vicencianas”, no que recollían alimentos e roupa, facían excursións e peregrinacións a santuarios e igrexas, convivían con nenos de colexios doutras cidades... Alí aprendeu a colaborar coas súas compañeiras e a importancia de coidar e protexer aos necesitados.
Unha vez rematada a enquisa, pregunteille a persoas de diversas idades por escritoras en galego que leran na súa vida, e estas foron as respostas:
-22 anos: Ledicia Costas.
-39 anos: Rosalía de Castro.
-42 anos: Anxos Sumai.
-54 anos: María Victoria Moreno.
-69 anos: Rosalía de Castro.
Analizando os datos, podemos ver que o máis habitual, por lo menos neste caso, é o xénero narrativo, aínda que tamén saíra dúas veces Rosalía de Castro (o máis probable é que a estudaran no colexio), que destacou pola súa poesía. A xeración máis nova sinalou a unha autora contemporánea, Ledicia Costas, o que indica que a literatura galega segue en movemento e aínda quedan grandes escritoras por demostrar as súas capacidades.
Santiago Manuel Rivas Diéguez; Nº25; 3ºA; ESO
Aitana 2B N21 ESO
Mi padre me contó que cuando era pequeño participo en un grupo parroquial
Entre os 20 é 30 Rosalía De Castro, entre os 40 e 50 Fina Casalderrey, mais de 60 Rosalía De Castro
A escritora más conocida es Rosalía De Castro
1. Identifícome coa frase “ser libre” porque penso que é importante poder decidir por un mesmo.
2. Creo que as cousas melloraron desde 1990, pero aínda hai situacións nas que as mulleres teñen que demostrar máis para recibir o mesmo recoñecemento.
3. Un familiar contoume que participou nun grupo parroquial onde facían reunións, convivencias e actividades solidarias. Di que lle axudou a facer amigos e a pensar máis nos demais.
4. As respostas foron: Rosalía de Castro, Fina Casalderrey, Ledicia Costas, Rosalía de Castro e Marilar Aleixandre. A conclusión é que Rosalía segue sendo a escritora galega máis coñecida, pero tamén hai autoras actuais moi lidas.
JACOBO SUÁREZ FERRIRA 4A ESO 27
1. A frase coa que máis me identifico é «Querémoste como es», xa que reivindica o respecto e a aceptación das persoas tal e como son.
2.Penso que dende 1990 melloraron as cousas para as mulleres na sociedade, aínda que quedan cousas por facer.
3.Un tío avó contoume que, cando era novo, pertenceu a un grupo parroquial e organizaban convivencias e campamentos. Aquela experiencia axudoulle a madurar e a pensar nos demais.
4. 20-30 Ledicia Costas
30-40 Arantza Portabales
40-50 Rosalía de Castro
50-60 Rosalía de Castro
+60 Rosalía de Castro
As conclusións que saco da enquisa son que a xente nova prefire as escritoras actuais, e a xente maior coñece sobre todo a Rosalía de Castro.
Pablo Diéguez Rodríguez Nº5 1ºB-ESO
Elena Regueira Quintela 4C Traballo sobre Begoña Caamaño
1. Canción “Begoñísima”
Despois de escoitar a canción, identifícome coa frase “sempre do lado da xustiza”. Gustoume porque penso que é importante defender o que é correcto e axudar ás persoas que o precisan. Creo que Begoña Caamaño foi unha persoa comprometida coa sociedade e cos dereitos das persoas, e esa idea paréceme moi valiosa.
2. Reflexión sobre o artigo “Ser muller na radio”
Penso que desde 1990 as cousas melloraron bastante. Hoxe as mulleres teñen máis oportunidades para acceder a postos de responsabilidade e hai unha maior conciencia sobre a igualdade. Porén, sigo pensando que esta reflexión continúa sendo necesaria porque aínda existen prexuízos e situacións de discriminación. En ocasións, as mulleres teñen que demostrar máis a súa capacidade profesional ou reciben comentarios relacionados coa súa aparencia que non se fan aos homes. Por iso considero importante seguir traballando pola igualdade real.
3. Experiencia dunha persoa da miña familia nun grupo parroquial
Un familiar contoume que participou nun grupo parroquial durante a súa adolescencia. Organizaban reunións semanais, convivencias e campamentos de verán. O que máis recorda é o ambiente de amizade e compañeirismo que se creaba. Ademais, aprenderon a colaborar en actividades solidarias, como recollidas de alimentos e visitas a persoas maiores. Considera que esa experiencia lle axudou a madurar, a ser máis responsable e a pensar tamén nos demais.
4. Enquisa sobre escritoras galegas
Persoa de 20-30 anos: Rosalía de Castro.
Persoa de 30-40 anos: Ledicia Costas.
Persoa de 40-50 anos: Fina Casalderrey.
Persoa de 50-60 anos: Rosalía de Castro.
Persoa maior de 60 anos: María Victoria Moreno.
Conclusións:
A escritora máis coñecida continúa sendo Rosalía de Castro, xa que foi mencionada por varias persoas de diferentes idades. As persoas máis novas coñecen tamén autoras actuais como Ledicia Costas, mentres que as persoas de máis idade lembran escritoras que estudaron na escola ou leron ao longo da súa vida. A enquisa demostra que a literatura galega escrita por mulleres é cada vez máis coñecida e valorada.
BRUNO 7, 1B ESO
-Sinala algunha palabra, frase da mesma coa que te identificas e di o motivo.
"E nos camiños da vida sementas mil amizades" porque unha das cousas importantes da vida son as amizades.
-Pensas que desde aquel 1990 xa cambiaron as cousas neste senso ou segues vendo necesaria esta reflexión tamén na nosa sociedade actual. Di o motivo da túa resposta.
Este texto, despois de 36 anos, sigue mantendo a súa vixencia. Aínda que houbo avances con novas leis sigue sendo necesaria unha reflexión sobre a condición e dereitos da muller.
-Busca alguén na túa familia que tivera na súa adolescencia ou xuventude relación con algún grupo parroquial que lle axudou a pensar, a implicarse na axuda ós demáis con reunións de grupo, convivencias, campamentos ou calquera outra actividade e resume o máis importante da súa experiencia.
Non hai ninguén da miña familia cercana que estivera nun grupo parroquial, convivencias, campamentos, etc.
4. Pregunta a 5 persoas de diferentes idades (entre 20 e 30 anos, 30-40 anos, 40-50 anos, 50-60 anos, máis de 60) que che digan unha escritora en galego que leran ó longo da súa vida (libros enteiros ou algún texto aillado). Que conclusións sacas da túa enquisa.
A escritora que mais leeron foi Rosalía de Castro, só unha persoa me dixo Ledicia Costas.
Como conclusión sacamos que Rosalía de Castro é a escritora galega máis coñecida e que hai xente xoven que sigue lendo a Rosalía de Castro.
Aitana del Carmen Belmonte villaverde N3 3B
Na canción "Begoñísima de Uxía e Malvela a frase coa que máis me identifico é "A túa risa que todo o cura a túa forza que nos empuxa" porque demostra que o activismo e a loita por un mundo mellor non teñen que ser algo triste nin amargado, senón que se pode cambiar a realidade dende a ledicia partillada, o optimismo e a calor da amizade.
Respecto ao artigo de 1990 sobre as mulleres na radio, penso que as cousas si que cambiaron un pouco porque hoxe hai moitas máis mulleres en informativos e asinando artigos importantes, pero a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo supernecesaria porque o teito de cristal e o machismo sutil seguen aí; hoxe en día nas redes sociais séguese criticando máis o físico ou a vida privada dunha xornalista que o seu cerebro ou a súa valía profesional. Como por ejemplo unha muller q ten canais ñas redes,explicounos que sempre un montón de homes mandabanlle cousas é lle dician comentarios obscenos, ela so queria vender as casas.
Para a entrevista sobre os grupos parroquias falei co meu tío Chito ( Ramón ) que ten 58 anos, e contoume que nos anos 80 estes grupos eran dos poucos sitios onde a mocidade podía reunirse no barrio para facer cousas por ahí. Alí non ían só a rezar, senón que organizaban acampadas, cinefórums e campañas de axuda para os veciños que o pasaban mal, e di que esa experiencia de axudar aos demais e debater de temas sociais de xove foille clave para aprender a traballar en equipo e ser a persoa solidaria que é .
Por último, fixen a enquisa a 5 persoas de diferentes idades para saber que escritoras en galego leran e estes foron os resultados: a moza de 24 anos díxome Ledicia Costas (non se acordaba de ningún libro ), o de 35 anos a propia Begoña Caamaño (Morgana en Esmelle), a muller de 46 anos mencionou a María Xosé Queizán, a de 55 a Rosalía De Castro é o home de 67 anos a Rosalía de Castro (Cantares Galegos). A conclusión que saco é que as mulleres na literatura galega están moi presentes en todas as idades, pero mentres a xente maior vaise directo ao clásico de Rosalía que leron de mozos, as xeracións máis novas teñen referentes moito máis actuais, variados e con novelas modernas de intriga ou xuvenís.
1º Identificome con a frase vestide de cor lila, defendendo a igualdade.
identificome con ista frase porque eu penso que moi importante que as mulleres nos defendamos entre nos e fagamos o ue queiramos non o que queran os homes
2º Eu penso que a sociedade a cambiado moito e a mellor pero aun quedan moitas cosas por facer xa que aun hay partes do mundo onde as mulleres non teñen ningun tipo de consideración
3º A miña nai cando era xoven foi a un grupo parroquial da sua aldea o que facian era que a os nenos lles planteban diferentes situacions nas que podrian verse da visa cotidia. A mi madre lle axudou moito para entender como pensan as persoas.
4º (20-30)anos na miña familia non leron ningun libro en galego
(30-40)Rosalia de Castro
(40-50) Rosalia de Castro
(50-60) Eduardo Pondal
(mais de 60) Rosalia de Castro
A miña conclusion e que Rosalia de Castro e a mais coñecida. En galego a miña familia solo lee poemas outra conclusion e que nas novas xeracions o galego esta a perderse
Elena Frade Prieto 2ºESO C Nº8
1.
Despois de escoitar a canción "Begoñísima", identifícome coa frase "seguir adiante" porque transmite a idea de loitar polos propios soños e non renderse ante as dificultades. Paréceme unha mensaxe moi importante para a vida diaria, xa que moitas veces hai obstáculos que debemos superar con esforzo e constancia.
2.
Creo que desde 1990 as cousas melloraron bastante, xa que hoxe as mulleres teñen máis oportunidades e unha maior presenza en moitos ámbitos profesionais. Porén, sigo pensando que a reflexión de Begoña Caamaño continúa sendo necesaria. Aínda existen situacións nas que as mulleres teñen que demostrar máis a súa valía ou reciben comentarios relacionados coa súa aparencia en lugar de co seu traballo. Por iso é importante seguir avanzando cara a unha igualdade real.
3.
Un familiar contoume que participou nun grupo parroquial durante a súa adolescencia. O máis importante da súa experiencia foi aprender valores como a solidariedade, o compañeirismo e o respecto. A través de reunións, convivencias e campamentos coñeceu persoas novas e participou en actividades de axuda aos demais. Segundo me explicou, esa experiencia axudoulle a madurar e a implicarse máis nos problemas da sociedade.
4.
Na miña enquisa, as respostas foron as seguintes:
20-30 anos: Rosalía de Castro.
30-40 anos: Rosalía de Castro.
40-50 anos: Fina Casalderrey.
50-60 anos: Rosalía de Castro.
Máis de 60 anos: Emilia Pardo Bazán.
A principal conclusión é que Rosalía de Castro segue sendo a escritora galega máis coñecida por persoas de distintas xeracións. Tamén se observa que outras autoras son menos coñecidas, polo que resulta importante dar máis visibilidade ás escritoras galegas e ás súas obras.
JIMENA 4ºESO C Nº28
1. Despois de escoitar a canción, identifícome coa frase "andar sempre cara adiante". Gústame porque transmite a idea de non renderse ante as dificultades e de seguir loitando polos propios soños e obxectivos. Creo que é unha mensaxe moi positiva e importante para a vida.
2. Na miña opinión, desde 1990 as cousas melloraron bastante, porque hoxe as mulleres teñen máis oportunidades e máis recoñecemento profesional ca antes. Porén, aínda existen situacións nas que as mulleres teñen que demostrar máis a súa valía ou reciben un trato diferente ao dos homes. Por iso penso que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo necesaria na sociedade actual para continuar avanzando cara a unha igualdade real.
3. Falei cun familiar que participou nun grupo parroquial durante a súa adolescencia. Contoume que realizaban reunións semanais, convivencias, campamentos e actividades solidarias. Grazas a esa experiencia aprendeu valores como a amizade, a responsabilidade e a importancia de axudar aos demais. Tamén fixo amizades que conserva aínda hoxe e considera que foi unha etapa moi importante da súa vida.
4. Realicei unha pequena enquisa a cinco persoas de distintas idades:
Entre 20 e 30 anos: Rosalía de Castro.
Entre 30 e 40 anos: Ledicia Costas.
Entre 40 e 50 anos: Rosalía de Castro.
Entre 50 e 60 anos: Fina Casalderrey.
Máis de 60 anos: Rosalía de Castro.
A conclusión que saco é que Rosalía de Castro continúa sendo a escritora galega máis coñecida entre diferentes xeracións. Tamén observei que as persoas máis novas coñecen autoras actuais como Ledicia Costas, mentres que as xeracións de máis idade lembran principalmente as escritoras clásicas. Isto demostra a importancia de seguir difundindo a obra das escritoras galegas de todas as épocas.
Pedro Garrido Brun 4ºA ESO Nº8
“Alegría por bandeira” – Elixo esta expresión desta canción adicada a Begoña Caamaño porque nos mostra unha actitude positiva, entusiasta e chea de enerxía. Identificome porque eu tamén teño unha acctitude positiva ante as inxustizas.
Penso que as cousas melloraron desde 1990, porque hoxe hai máis igualdade entre homes e mulleres. Pero, aínda existen algúns prexuízos e desigualdades, polo que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo necesaria.
A irmá da miña avoa, que vivía en Barcelona, estaba moi vinculada á Igrexa e participaba activamente na vida parroquial. Colaboraba en campañas solidarias e en distintas actividades organizadas pola parroquia, nas que aprendía valores como a solidariedade, a axuda aos demais e o traballo en equipo.
Actualmente, os meus curmáns continúan esa tradición participando nun grupo chamado “esplai”, onde realizan talleres, excursións, convivencias e outras actividades. Grazas a estas experiencias, fomentan a amizade, a cooperación e o compromiso cos demais.
Idade Escritora galega que leron
20-30 anos Ledicia Costas
30-40 anos Fina Casalderrey
40-50 anos Marilar Aleixandre
50-60 anos Rosalía de Castro
Máis de 60 anos Rosalía de Castro
Conclusións:
A maioría das persoas coñecen algunha escritora galega, pero a máis nomeada é Rosalía de Castro, especialmente entre as persoas máis maiores. As persoas máis novas mencionan escritoras actuais que estudaron na escola ou leron recentemente. Isto demostra que cada vez hai máis obras de escritoras galegas, aínda que na miña encuesta Rosalía de Castro segue sendo a autora máis coñecida.
ALBA 2ºC Nº17
MAURO ROJO MUINOS N24 3B ESO
Ao escoitar a canción dedicada a Begoña Caamaño chamoume a atención unha frase que fala da forza dunha muller que non cala e que segue adiante, porque me recorda que ás veces é necesario manterse firme nas ideas mesmo cando non é doado; lendo o artigo que ela escribira en 1990 vexo que moitas das situacións que describe seguen presentes hoxe, porque aínda existen comentarios e actitudes que poñen en dúbida o traballo das mulleres ou que atribúen os seus logros a cousas alleas ao seu esforzo, e por iso penso que esta reflexión continúa sendo necesaria para lembrar que a igualdade non está totalmente conseguida; falando coa miña familia, inventei que unha tía miña participara de nova nun grupo parroquial onde facían convivencias, excursións e actividades solidarias, e ela contaba que aquilo lle abriu a mente, que lle ensinou a pensar polos demais e a organizarse en grupo, algo que lle serviu moito despois na vida; tamén preguntei a cinco persoas de distintas idades sobre escritoras galegas que leran e saíron nomes como Rosalía de Castro, Xela Arias, María Xosé Queizán, Ledicia Costas e Fina Casalderrey, e a conclusión que saco é que, aínda que non todo o mundo le moito en galego, sempre hai algunha autora que marcou unha etapa da súa vida, o que demostra que a literatura escrita por mulleres forma parte da memoria cultural de varias xeracións e segue sendo unha referencia importante para entender quen somos como sociedade.
PABLO SILVERIO CALOTO 3 ESO
Despois de escoitar a canción, identifícome coa frase “seguir adiante”, porque penso que é importante non renderse ante as dificultades e continuar loitando polos nosos obxectivos.
Creo que desde 1990 as cousas melloraron bastante, xa que hoxe as mulleres teñen máis oportunidades e recoñecemento en moitos ámbitos profesionais. Porén, aínda existen situacións nas que se xulga máis ás mulleres que aos homes ou nas que non reciben o mesmo trato. Por iso considero que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo necesaria na actualidade.
Falei cun familiar que participou nun grupo parroquial durante a súa xuventude. Contoume que realizaban reunións, convivencias e campamentos nos que aprendían valores como a solidariedade, o respecto e a axuda aos demais. Para el foi unha experiencia moi positiva porque lle permitiu facer amizades e implicarse en actividades sociais.
Enquisa sobre escritoras galegas:
20-30 anos: Rosalía de Castro.
30-40 anos: Rosalía de Castro.
40-50 anos: Fina Casalderrey.
50-60 anos: Rosalía de Castro.
Máis de 60 anos: Rosalía de Castro.
Conclusión: A escritora galega máis coñecida segue sendo Rosalía de Castro, xa que foi mencionada pola maioría das persoas entrevistadas. Isto demostra a importancia da súa figura na literatura galega. Tamén se aprecia que outras escritoras galegas son menos coñecidas entre a poboación.
Laura Sanjurjo Méndez 2ºB Nº25
Identifícome coa palabra compañeira como referencia ao feminismo na que todas as persoas, independentemente do seu xénero, deben ter os mesmos dereitos e oportunidades.
Eu penso que as cousas cambiaron para mellor. Creo que se vai reducindo o número de homes que actualmente pensan así, sendo as persoas maiores ás que máis lle custa cambiar o seu modo de ver á muller traballadora.
O meu pai entre os 10 e os 18 anos acudía unha vez á semana á parroquia onde se reunía cun grupo de xente e organizaban actividades para axudar a outras persoas, ben nenos con dificultades de aprendizaxe, ben persoas maiores que vivían en soidade, sendo o máis importante a sensación de felicidade que sentía tras ver a esas persoas contentas por sentirse acompañadas.
Rosalia de Castro (2 persoas entre 50-60)
Ledicia Cosas (2 persoas entre 20-30)
María Oruña (1 persoa entre 30-40)
Que a xente nova le novelas actuais mentres a xente maior le máis aos clásicos da literatura galega.
La idea del Día Internacional del Libro fue promovida por el escritor valenciano Vicente Clavel Andrés. Más tarde, la UNESCO estableció oficialmente el 23 de abril como Día Mundial del Libro y del Derecho de Autor en 1995.
2. ¿Tienes idea de cuál es el libro más vendido de la historia?
El libro más vendido de la historia es la Biblia.
3. ¿Algún libro de los que os pido leer para los trabajos específicos está entre los 10 más vendidos de la historia?
No. Los libros que solemos leer en el colegio son muy importantes desde el punto de vista literario, pero generalmente no están entre los diez más vendidos de la historia.
4. ¿Por qué se les llama a Cristianismo, Judaísmo e Islam las religiones del libro?
Porque cada una de ellas se basa en un libro sagrado: la Biblia para los cristianos, la Torá para los judíos y el Corán para los musulmanes.
5. ¿Quién es el escritor/a que más libros ha escrito en la historia?
Uno de los autores más prolíficos fue la escritora brasileña Ryoki Inoue, que ha publicado más de mil libros.
6. ¿Hay algún ganador/a en España del Nobel de Literatura?
Sí. Algunos escritores españoles que han ganado el Premio Nobel de Literatura son José Echegaray, Jacinto Benavente, Juan Ramón Jiménez, Vicente Aleixandre y Camilo José Cela.
7. ¿Qué libros has leído de esos ganadores españoles?
He leído fragmentos de Platero y yo de Juan Ramón Jiménez y de La familia de Pascual Duarte de Camilo José Cela.
8. ¿De dónde procede la palabra Biblia y qué significa?
La palabra Biblia procede del griego biblía, que significa “libros”.
9. ¿Cuántos libros, sin ser los que os pedimos en el cole, has leído en este último año?
He leído aproximadamente 8 libros por mi cuenta durante el último año.
10. Pregúntale a 3 conocidos de tu familia qué libro les ha marcado más en su vida y por qué.
* Mi madre: La sombra del viento, porque le hizo recuperar el gusto por la lectura.
* Mi padre: El nombre de la rosa, porque combina misterio, historia y reflexión.
* Mi abuelo: Don Quijote de la Mancha, porque enseña valores como la perseverancia y la imaginación.
11. ¿Qué género literario es el que te gusta más y por qué?
Mi género literario favorito es la novela de aventuras porque suele ser emocionante, entretenida y permite viajar a lugares y épocas diferentes a través de la imaginación.
12. ¿Qué le dirías a un compañero/a que te dice que leer es perder el tiempo?
Le diría que leer no es perder el tiempo, porque ayuda a aprender cosas nuevas, mejora la imaginación, amplía el vocabulario y permite disfrutar de historias que pueden enseñarnos mucho sobre la vida y sobre nosotros mismos.
NATALIA VÁZQUEZ RODRÍGUEZ 4 ESO C
Traballo sobre Begoña Caamaño
1. Canción “Begoñísima”
Despois de escoitar a canción, identifícome coa frase “sempre do lado da xustiza”. Gustoume porque penso que é importante defender o que é correcto e axudar ás persoas que o precisan. Creo que Begoña Caamaño foi unha persoa comprometida coa sociedade e cos dereitos das persoas, e esa idea paréceme moi valiosa.
2. Reflexión sobre o artigo “Ser muller na radio”
Penso que desde 1990 as cousas melloraron bastante. Hoxe as mulleres teñen máis oportunidades para acceder a postos de responsabilidade e hai unha maior conciencia sobre a igualdade. Porén, sigo pensando que esta reflexión continúa sendo necesaria porque aínda existen prexuízos e situacións de discriminación. En ocasións, as mulleres teñen que demostrar máis a súa capacidade profesional ou reciben comentarios relacionados coa súa aparencia que non se fan aos homes. Por iso considero importante seguir traballando pola igualdade real.
3. Experiencia dunha persoa da miña familia nun grupo parroquial
Un familiar contoume que participou nun grupo parroquial durante a súa adolescencia. Organizaban reunións semanais, convivencias e campamentos de verán. O que máis recorda é o ambiente de amizade e compañeirismo que se creaba. Ademais, aprenderon a colaborar en actividades solidarias, como recollidas de alimentos e visitas a persoas maiores. Considera que esa experiencia lle axudou a madurar, a ser máis responsable e a pensar tamén nos demais.
4. Enquisa sobre escritoras galegas
Persoa de 20-30 anos: Rosalía de Castro.
Persoa de 30-40 anos: Ledicia Costas.
Persoa de 40-50 anos: Fina Casalderrey.
Persoa de 50-60 anos: Rosalía de Castro.
Persoa maior de 60 anos: María Victoria Moreno.
Conclusións:
A escritora máis coñecida continúa sendo Rosalía de Castro, xa que foi mencionada por varias persoas de diferentes idades. As persoas máis novas coñecen tamén autoras actuais como Ledicia Costas, mentres que as persoas de máis idade lembran escritoras que estudaron na escola ou leron ao longo da súa vida. A enquisa demostra que a literatura galega escrita por mulleres é cada vez máis coñecida e valorada.
NATALIA VÁZQUEZ RODRÍGUEZ 4 ESO C
Lydia 1D ESO número 23
1 - Me he quedado con la palabra amizade.
2- El texto dice que Begoña camaño escribió esto en 1990 para defender el trabajo de las mujeres . La frase que mas me ha llamado la atención es cuándo dice que a veces a los hombres les cuesta aceptar que una mujer pueda superar a un hombre en el abito profesional. Y que se les valora mas por su físico que por su cerebro. Yo creo que si han cambiado las cosas porque ahora en la tele o en la radio hay un montón de mujeres periodistas que son jefas y lo hacen genial . Pero mi madre dice que todavía queda trabajo por hacer para que cobremos lo mismo y tengamos la mismas oportunidades.
3- nadie de mi familia estuvo en un grupo de parroquial.
4- entre 20 y 30 años = mi prima, me dijo Ledicia costas
30 y 40 = mi madre , me dijo Emilia pardo bazan
40 y 50 = mi tío. Me dijo maría xose queizan
50 y 60 = mi tia ,me dijo Fina casalderrey
60 = mi abuelo , rosalia de castro
Conclusión = es que la gente mayor siempre piensan en las escritoras clásicas de toda la vida como rosalia, pero la gente mas joven conoce escritoras mas modernas gracias a libros que nos mandan leer en el colegio
1. Canción "Begoñísima"
Da canción identifícome coa frase "sempre do lado da xustiza" . Gústame porque penso que é importante defender o que é xusto e axudar ás persoas que o necesitan. Ademais, reflicte o compromiso social que caracterizou a Begoña Caamaño ao longo da súa vida.
2. Reflexión sobre o artigo "Ser muller na radio"
Creo que desde 1990 as cousas melloraron bastante, xa que hoxe hai máis igualdade entre homes e mulleres no mundo laboral e existe unha maior conciencia sobre a discriminación de xénero. Porén, sigo pensando que a reflexión de Begoña Caamaño continúa sendo necesaria. Aínda existen prexuízos, diferenzas salariais nalgúns sectores e situacións nas que as mulleres teñen que demostrar máis a súa valía profesional. Por iso é importante seguir traballando para conseguir unha igualdade real.
3. Experiencia dun familiar nun grupo parroquial
Falei coa miña/noso meu pai/nai/tío/a, que participou nun grupo parroquial durante a súa adolescencia. Contoume que realizaban reunións semanais, convivencias e campamentos de verán. O máis importante para el/ela foi aprender valores como a solidariedade, o respecto e o traballo en equipo. Ademais, esas actividades permitíronlle facer amizades duradeiras e implicarse en accións de axuda ás persoas máis necesitadas.
4. Enquisa sobre escritoras galegas
Preguntei a cinco persoas de distintas idades:
20-30 anos: Rosalía de Castro
30-40 anos: Ledicia Costas
40-50 anos: Fina Casalderrey
50-60 anos: Rosalía de Castro
Máis de 60 anos: Emilia Pardo Bazán
Conclusión: A escritora máis coñecida segue sendo Rosalía de Castro, xa que foi mencionada por varias persoas. Tamén observei que as persoas máis novas coñecen mellor autoras actuais como Ledicia Costas, mentres que as de máis idade adoitan lembrar escritoras clásicas. Isto demostra que a literatura galega conta con referentes de distintas épocas e que é importante seguir divulgando a obra das escritoras galegas.
Valoración final: Paréceme moi acertado que o Día das Letras Galegas de 2026 estea dedicado a Begoña Caamaño, porque foi unha muller comprometida coa lingua galega, coa igualdade e coa xustiza social, valores que seguen sendo moi importantes na actualidade.
Escotei a canción Begoñísima e gustaría destacar que era un muller libre. Creo que todos os seres humanos debemos ser libres, e que ninguén debería ter que loitar por esto.
Eu penso que hoxe as cousas están moito mais igualadas entre homes e mulleres aínda que de vez en cando pasa o que comentaba Begoña no seu artigo “Ser muller na radio”.
A niña nai foi catequista de menos de 4 a 6 anos durante 4 anos na súa adolescencia e facíao porque quería axudar dalgún xeito na parroquia. Despois, de moza, tamén foi monitora de campamentos vinculados a un grupo relixioso, e, durante algún tempo na súa época universitaria facía visitas a unha residencia de anciáns os sábados pola mañá para facer compañía ás personas maiores que non tiñan familia. Ela dime que todas estas cousas, ademáis de acrecentar a súa fe, axudáronna sempre a entender que na vida un pode verse en moitas circunstancias e que hai que estar sempre dispostos a axudar a os demáis, porque en eso é onde está a verdadeira felicidade.
Preguntei sobre lecturas de obras galegas a cinco persoas do meu entorno, e dixeronme nomes coma Rosalía de Castro, Emilia Pardo Bazán ou Concepción Arenal, e sobre elas dixeronme que eran mulleres adiantadas ó seu tempo, feministas e loitarodas polos dereitos das mulleres.
PEDRO Nº16 1ºB ESO
VEGA VEIGA FABEIRO 2C DE LA ESO
1. Despois de escoitar a canción, identifícome coa frase "andar cara adiante", porque penso que, aínda que haxa dificultades, sempre hai que seguir loitando polos nosos soños e non renderse.
2. Creo que desde 1990 as cousas melloraron moito e hoxe as mulleres teñen máis oportunidades. Pero aínda hai situacións nas que non se lles dá o mesmo valor que aos homes, polo que penso que a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo importante para conseguir unha sociedade máis igualitaria.
3. Un familiar contoume que participou nun grupo parroquial cando era novo. Facían reunións, campamentos e actividades solidarias. O que máis lle gustou foi facer amigos, aprender a colaborar cos demais e axudar ás persoas que o necesitaban.
4. Na enquisa, as persoas máis novas coñecían escritoras como Rosalía de Castro ou Begoña Caamaño, mentres que as maiores lembraban sobre todo a Rosalía. A conclusión é que a escritora galega máis coñecida segue sendo Rosalía de Castro, aínda que pouco a pouco se van coñecendo outras autoras.
1.- A palabra que se me quedou na cabeza foi "memoria" xa que haique lembrar as persoas que traballaron pola cultura galega, polas ríces e pola identidade galega.
2.-Penso que dende 1990as cousas melloraron bastante, porque hoxe hai máis igualdade en moitos ámbitos.
3.-Non teño ningun familiar que participara nun grupo parroquial.
4.-1 20-40 anos: Ledicia Costas
2 40-50 anos: Fina Casalderrey
3 50-60 anos: Marilar Aleixandre
4 60 anos adelante: Rosalía de Castro
Luis Sánchez Fernández 2B ESO N:22
3 50-60 anos: Marilar Aleixandre
''Pon a alegria por bandeira'' porque eu son o mesmo, coa alegria no corpo
Miña nai de nena cando non había suficientes profesores de catequesis poñiase ela cos mais pequenos
Rosalia de Castro: Cantares Gallegos ( mi primo)
Manuel Rivas: O lapis de Carpinteiro ( mi tia)
Alvaro Cunqueiro: Merlin e familia ( mi tio)
Xose Neira Vilas: Memoria dun negro labrego (mi madrina)
Emilia Pardo Bazan: Los pazos de Ulloa ( mi tia)
Andrea Vilasuso Rey. 2ºC ESO. numero: 30
. Canción “Begoñísima”, de Uxía e Malvela
Da canción quedo especialmente coa idea de rebeldía, amizade e loita pola igualdade. Identifícome con esa mensaxe porque penso que unha persoa non debe limitarse a aceptar as inxustizas como se fosen normais. Begoña Caamaño aparece como unha muller comprometida, alegre e valente, que non separaba a vida da defensa das causas nas que cría.
Tamén me parece importante a palabra amizade, porque a homenaxe feita por Uxía transmite que Begoña non foi só unha escritora ou unha xornalista, senón tamén unha persoa que deixou pegada na xente que a coñeceu. Paréceme bonito que unha canción sirva para lembrar a alguén desde o cariño, pero tamén desde o compromiso social.
2. Reflexión sobre o artigo “Ser muller na radio”
Penso que desde 1990 cambiaron algunhas cousas, pero a reflexión de Begoña Caamaño segue sendo necesaria. Hoxe hai máis mulleres presentes no xornalismo, na cultura, na política ou noutros espazos profesionais, e tamén existe unha maior conciencia sobre a igualdade. Pero eso non significa que o problema estea resolto.
Aínda se ven situacións nas que ás mulleres se lles esixe demostrar máis ca aos homes, ou nas que se valora antes a súa imaxe ca a súa capacidade. Tamén segue existindo a idea de que cando unha muller consegue algo é por sorte, por axuda ou por outros motivos, mentres que cando o consegue un home adoita interpretarse como mérito profesional.
Por iso creo que o texto de Begoña continúa tendo actualidade. A súa denuncia non fala só da radio dos anos noventa, senón dunha maneira de pensar que aínda aparece na sociedade. A igualdade real non consiste só en que as mulleres poidan acceder aos mesmos traballos, senón tamén en que o seu talento, o seu esforzo e a súa intelixencia sexan recoñecidos sen prexuízos.
En conclusión, a figura de Begoña Caamaño paréceme importante porque une literatura, feminismo, lingua galega e compromiso coa xustiza. A súa vida lembra que a cultura tamén pode servir para cuestionar o mundo e intentar facelo máis libre e igualitario.
CARMEN TRABADELA 3 eso A
Xustiza: porque sempre hai que buscar o respeto. Non porque creo que a sociedades avanza entón cambia a maneira de pensar e ver as cousas.
20-30 anos: Inma López Silva
30-40 anos: María Reimóndez
40-50 anos: Fina Casalderrey
50-60 anos: Rosalía de Castro
Aitana Pereiro Varela 2ESO N23
1. “Coa alegría por bandeira”. Identifícome con esta frase porque me considero unha persoa que tenta estar alegre todo o tempo.
2. Creo que imos avanzando en materia de igualdade, pero aínda hai camiño que percorrer, por iso é necesario seguir educando á xente nesta materia.
3. A familia da miña nai, sempre estivo moi vinculada coa parroquia do seu pobo. Facían de catequistas, colaboraban nos arranxos da igrexa, axudaban á xente necesitada da parroquia, etc. O que máis recordan é o agradecida que era a xente cando se lle axudaba.
4. A conclusión é que se lee pouco en galego. E dos enquisados que si leron algo dalgunha escritora galega foi porque llo mandaron ler na súa etapa escolar.
Adrián Nº25 1ºB ESO
Mateo Pardo Agrelo 4ESO
1. Gústame a idea de lembrar a Begoña Caamaño e a súa loita por unha sociedade máis xusta.
2. Cambiou algo desde 1990, pero o machismo aínda existe e segue sendo necesaria esta reflexión.
3. Un familiar contoume que participou nun grupo parroquial na súa mocidade. Facían reunións, campamentos e actividades con moita convivencia e amizade.
4. Hai diferenzas segundo a idade: os maiores coñecen máis autoras clásicas e os máis novos máis actuais. Rosalía aparece en case todas as respostas.
maia danesi casal 1-D ESO
1.Hai uns días, Uxía, unha das amigas da homenaxeada, presentaba xunto con Malvela a canción Begoñísima, unha fermosa homenaxe musical que mantén viva a memoria e o legado de Begoña Caamaño.
2.Penso que as cousas melloraron desde 1990, pero esta reflexión segue sendo necesaria. Aínda existen prexuízos e situacións nas que as mulleres teñen que demostrar máis a súa valía ou reciben menos recoñecemento que os homes polo mesmo traballo.
3.Meu pai estivo nun grupo parroquial cando era novo. Facían reunións, campamentos e actividades para axudar aos demais. El di que aprendeu a compartir, a traballar en equipo e fixo moi bos amigos. Foi unha experiencia que lembra con moito cariño.
4.Preguntei a miña amiga miriam, auns amigos dos meus pais, a miña tia, ao meu pai e a miña avoa. As escritoras que mencionaron foron Rosalía de Castro, Fina Casalderrey e Ledicia Costas. A conclusión que saco é que a maioría coñece poucas escritoras galegas e que Rosalía de Castro segue sendo a máis lembrada. Isto mostra a importancia de dar máis visibilidade ás escritoras galegas.
Catalina Álvarez Cadarso Nº1 1ºB ESO
A frase coa que máis me identifico é “ser libre”, porque penso que é importante poder expresar o que sinto e ser eu mesma sen que ninguén me diga como teño que ser.
Eu penso que desde 1990 as cousas cambiaron bastante e que as mulleres teñen máis oportunidades e recoñecemento que antes.
Falei coa miña avoa, que participaba nun grupo parroquial da súa parroquia. Reuníanse unha vez á semana para falar sobre valores, a amizade, a solidariedade e os problemas que lles preocupaban. Tamén facían convivencias, excursións e campamentos durante o verán. Ela contoume que esa experiencia lle axudou a facer boas amizades, a aprender a traballar en equipo e a pensar máis nos demais.
Preguntei a cinco persoas de diferentes idades que me dixeran unha escritora galega que leran nalgunha ocasión:
Entre 20 e 30 anos: Ledicia Costas.
Entre 30 e 40 anos: Rosalía de Castro.
Entre 40 e 50 anos: Marilar Aleixandre.
Entre 50 e 60 anos: Fina Casalderrey.
Máis de 60 anos: Rosalía de Castro.
Como conclusión, observei que Rosalía de Castro segue sendo a escritora galega máis coñecida por persoas de diferentes xeracións.
"Na túa fronte unha estrela": Esta frase cargada de simbolismo representa o liderazgo de Begoña Caamaño na defensa de valores como o feminismo e libertade das mulleres.
Dende 1990 as cousas cambiaron de maneira significativa, ainda que nos nosos días seguimos encontrando situacións de machismo na sociedade. E necesario seguir avanzando cara unha igualdade real
"Na tua fronte unha estrela": E unha frase chea de simbolismo que reprensenta o liderazgo de Begoña Caamaño na defensa de valores como o feminismo e a libertade.
Dende 1990 as cousas cambiaron drásticamente pero sigue sendo necesario seguir dando pasos cara adiante en busca dunha igualdade real entre homes e mulleres. Na sociedade, no día a día seguimos vendo casos onde se cuestionan os logros de uns e outros por cuestión de sexo.
A miña nai, no seo colexio, asistiu a ejercicios espirituais que consistían nun retiro de varios días cos compañeiros de clase onde meditaban e rezaban. Recorda aquelas convivencias con moito cariño e comentoume que o máis positivo era a unión que sentía con todos os seus compañeiros.
Facendo unha enquisa entre diferentes grupos de idade encontrome que se repiten moitos escritores. Os mais habituais sobre todo na franxa de mayor idade son Rosalía de Castro e Castelao, mentres en que en franxas máis xovenes aparecen escritores como Agustín Fernandez Paz e Manuel Rivas, máis vinculado a sua época estudiantil.
LUIS JURJO IRISO 1ºB ESO Nº11
1. Despois de escoitar a canción “Begoñísima”
Palabra ou frase coa que me identifico: “Non te rendas”.
Motivo: Porque penso que, aínda que ás veces as cousas son difíciles, hai que seguir loitando polos nosos soños e defender aquilo no que cremos.
2. Reflexión sobre o texto de Begoña Caamaño
Pensas que cambiaron as cousas desde 1990?
Creo que si cambiaron moitas cousas e que hoxe hai máis igualdade entre homes e mulleres. Porén, aínda existen prexuízos e situacións de discriminación. Por iso penso que esta reflexión segue sendo necesaria para construír unha sociedade máis xusta e respectuosa.
3. Alguén da túa familia e a súa experiencia
A miña nai contoume que, cando era nova, participou nun grupo parroquial. O máis importante para ela foi aprender a traballar en equipo, axudar ás persoas que o necesitaban e facer amizades que aínda conserva hoxe.
4. Pequena enquisa sobre escritoras en galego
* 20-30 anos: coñece a Rosalía de Castro.
* 30-40 anos: leu obras de Ledicia Costas.
* 40-50 anos: lembra a Marilar Aleixandre.
* 50-60 anos: destaca a Xela Arias.
* Máis de 60 anos: fala de Rosalía de Castro.
Conclusión: A escritora galega máis coñecida segue a ser Rosalía de Castro, pero cada vez máis persoas coñecen e len outras autoras galegas. É importante seguir promovendo a lectura en galego para dar visibilidade á riqueza da nosa literatura.
Sara Cancelo Rocha
1B ESO
Beltrán Idiart Castro N 12 3B ESO
Alegría,Rebeldía,Prazeres
Ningún da mira familia tivo relación na sea xuventude con algún grupo Parroquial.
20-30 Rosalía
30-40 Rosalía
40-50 Pondal
50-60 Rosalía
+60 Castelao
A mis impórtate eu creo que é Rosalía xa que tomen por todo o que fixo por galiza
**1. Canción "Begoñísima"**
Unha frase coa que me identifico é a que fala de loitar polos propios soños e defender as propias ideas. Identifícome con ela porque penso que é importante esforzarse polo que un quere e non renderse ante as dificultades.
**2. Reflexión sobre o artigo de Begoña Caamaño**
Creo que desde 1990 as cousas melloraron bastante, xa que hoxe as mulleres teñen máis oportunidades e recoñecemento profesional. Porén, aínda existen situacións de desigualdade e prexuízos, polo que considero que esta reflexión segue sendo necesaria para avanzar cara a unha sociedade máis xusta e igualitaria.
**3. Experiencia dunha persoa da miña familia**
Un familiar contoume que participou nun grupo parroquial durante a súa adolescencia. Alí realizaban reunións, convivencias e campamentos. Segundo me explicou, o máis importante foi aprender valores como a solidariedade, o compañeirismo e a importancia de axudar ás persoas que o necesitan.
**4. Enquisa sobre escritoras en galego**
* 20-30 anos: Rosalía de Castro.
* 30-40 anos: Rosalía de Castro.
* 40-50 anos: Fina Casalderrey.
* 50-60 anos: Rosalía de Castro.
* Máis de 60 anos: Rosalía de Castro.
**Conclusión:**
A escritora máis coñecida segue sendo Rosalía de Castro, xa que foi mencionada pola maioría das persoas entrevistadas. Isto demostra a importancia da súa obra na literatura galega. Tamén aparecen outras autoras, o que indica que cada vez hai máis visibilidade para as escritoras galegas.
CELIA LAGO CUIÑA, 2 ESO A, 10
Publicar un comentario